با توجه به نص صریح ماده 1206
قانون مدنی زن برای اقامه دعوی مطالبه
نفقه آینده ممنوع است چه این که مطالبه
نفقه از سوی زوجه مستلزم مقدماتی می باشد که عبارتند از: اولا ـ تمکین ایجاد نشده و ثانیا ـ پیش بینی آن در آتی امکان پذیر نیست. در نتیجه قانونگذار صرفا به زن حق طرح دعوی مطالبه
نفقه گذشته را داده است. قید "در هر حال می تواند" در شروع ماده موید و مبین آن است که زوجه اختیار دعوی مطالبه
نفقه گذشته داشته نه آن که حق طرح دعوی حال خود را نداشته باشد به عبارتی
نفقه زن اعم از
نفقه گذشته و حال بوده و صرفا ایشان استحقاق
نفقه آتیه به شرح آنچه گفته شد ندارد. در نتیجه زن می تواند تقاضای مطالبه
نفقه گذشته و جاری خود را درخواست کند که شامل
نفقه ایام گذشته تا زمان اجرای احکام قطعی دادگاه است. به عبارتی تقاضای
نفقه معوقه تا تقدیم دادخواست و
نفقه حال از تاریخ تقدیم عرض حال تا زمان اجرای حکم خواهد بود.