مطابق ماده 1102
قانون مدنی به محض این که نکاح به طور صحیح واقع شده و رابطه زوجیت به وجود آید شوهر ملزم به پرداخت
نفقه زن می¬شود. اگرچه پس از فوت زوج رابطه زوجیت قهرا قطع می¬گردد چنین تصور می¬شود که به علت قطع رابطه زوجیت زوجه در زمان عده که چهار ماه و 10 روز می باشد محق مطالبه
نفقه نیست. در ماده 1110 سابق
قانون مدنی هم گفته شده «در عده¬ی وفات زن حق
نفقه ندارد» لیکن چون تصور مورد اشاره و مقررات ماده 1110 عادلانه نبود و زندگی زوجه در این مدت که تقریبا طولانی است مختل می¬شود لذا ماده 1110 به موجب اصلاحی مورخ 19/8/1381 چنین مقرر داشته: «در ایام عده وفات مخارج زندگی زوجه عندالمطالبه از اموال اقاربی که پرداخت
نفقه به عهده آنان است (در صورت عدم پرداخت) تامین می¬گردد». عبارت «در صورت عدم پرداخت» جواز مطالبه
نفقه از
وراث زوج است که اگر آن ها پرداخت نکردند از اقاربی که پرداخت
نفقه به عهده آنان است تامین می¬گردد.