آیا اظهار تردید یا انکار و ادعای جعلیت نسبت به اسناد ابرازی در هر موقع از جریان دادرسی موثر و قابل استماع است
پرسش:
طبق ماده 377 قانون آیین دادرسی مدنی سابق (مصوب 1318) اظهار و ادعای تردید و یـا انکـار باید در دادرسی اختصاری در جلسه اول و در دادرسی عادی در اولین لایحه جوابیه بـه عمـل آید ولی در ماده 217 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379 این الزام یا ارایه در اولین جلسه با آوردن لفظ «حتی الامکان» تا اندازه ای متزلزل شده است و مع الوصـف بـه اسـتناد مـاده 219 قانون مذکور ادعای جعلیت نسبت به اسـناد و مدارک ارایه شده باید برابر ماده 217 این قانون با ذکر دلیل اقامه شود مـگر اینکه دلیل ادعای جعلیت بعد از موعد مقرر و قبل از صـدور رای یـافت شده باشـد در غیر این صورت دادگاه به آن ترتیب اثر نمیدهد؛ بنابراین اظهار تردیـد و یا انکار و ادعای جعلیت باید در اولین جلسه دادرسی به عمل آید مگر آنکه سـبب آن بعـدا
نظر هیئت عالی:
1.چنانچه خوانده بدون تعرض به اصالت سند مدرکیه در ماهیت دعوا دفاع کند دیگر انکار یا تردید یا جعلیت (حسب مورد) نسـبت بـه آن مسموع نخواهد بود.
نظر اتفاقی:
طبق ماده 377 قانون آیین دادرسی مدنی سابق (مصوب 1318) اظهار و ادعای تردید و یـا انکـار باید در دادرسی اختصاری در جلسه اول و در دادرسی عادی در اولین لایحه جوابیه بـه عمـل آید ولی در ماده 217 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379 این الزام یا ارایه در اولین جلسه با آوردن لفظ «حتی الامکان» تا اندازه ای متزلزل شده است و مع الوصـف بـه اسـتناد مـاده 219 قانون مذکور ادعای جعلیت نسبت به اسـناد و مدارک ارایه شده باید برابر ماده 217 این قانون با ذکر دلیل اقامه شود مـگر اینکه دلیل ادعای جعلیت بعد از موعد مقرر و قبل از صـدور رای یـافت شده باشـد در غیر این صورت دادگاه به آن ترتیب اثر نمیدهد؛ بنابراین اظهار تردیـد و یا انکار و ادعای جعلیت باید در اولین جلسه دادرسی به عمل آید مگر آنکه سـبب آن بعـدا حادث شود و تشخیص آن در این خصوص با نظر دادگاه است.