اولا ـ در فرض این که ملک مورد درخواست فروش دارای سابقه ثبتی و
سند رسمی و ثبت در
دفتر املاک باشد و از ناحیه واحد ثبتی محل تصمیمی مبنی بر غیرقابل
افراز بودن صادر شده باشد چون این تصمیم ظرف ده روز مطابق با قانون
افراز و فروش املاک مشاع قابل اعتراض در دادگاه عمومی است. با فرض این که دادگاه عمومی تصمیم واحد ثبتی را مبنی بر غیرقابل
افراز بودن تایید کند و در نهایت تصمیم قطعی راجع به غیرقابل
افراز بودن ملک صادر شود این ملک مطابق با ماده 4 قانون مذکور قابل فروش است و دادگاهی که تصمیم قطعی را در مانحن¬فیه صادر کرده بدون هیچ تشریفاتی دستور فروش ملک را صادره بر اجرا اعلام می¬کند. لذا این دستور چون رای نیست قطعی بوده و نیاز به رسیدگی ماهیتی ندارد تا مستلزم تعیین وقت رسیدگی باشد و در صورتی که ملک مغازه باشد تفاوتی با غیر مغازه ندارد. ثانیا ـ با فرض این که ملک دارای سابقه ثبتی نیست و نسبت به درخواست
افراز آن تصمیم قطعی مبنی بر غیرقابل
افراز بودن صادر شده باشد مالکینی که درخواست فروش دارند الزاما باید دعوایی به خواسته الزام بقیه مالکین به خواسته فروش که دعوایی غیرمالی است در دادگاه صالح اقامه کرده و دادگاه ماهیتا نسبت به موضوع رسیدگی کرده و حکم قانونی صادر کند که این حکم جنبه اجرایی دارد. به این ترتیب نظر اکثریت تا حدی که با این نظر منطبق باشد مورد تایید است.