هر چند برابر مصرحات قانون مدنی (مواد 1180 لغایت 1194) در مبحث ولایت قهری و مقررات مربوط به
ارث و قرابت و ایضا ماده 45 قانون ثبت اسناد و ماده 33 قانون سجل احوال ولایت قهری صغیر را منحصر به پدر و جد پدری دانسته اند از باب این که عمر پدر جد و جد جد و اجداد بالاتر عموما وصال به ولایت کردن از نوه و نتیجه و نواده را نمی دهد و وجه غالب بر اقربیت درجه و طبقه و قرب قرابت مدنظر بوده است و از آن جا که پدر و جد پدری به طفل صغیر نزدیک تر هستند بنا به جهات فوق قانون مدنی بر طریق به گزینی ولایت قهری را منحصر به پدر و جد پدری و
وصی منصوب از طرف آن ها دانسته است. بنابراین به نظر می رسد که جدپدر و جد جد و اجداد بالاتر هم دارای ولایت قهری هستند و عندالاقتضا در صورت فوت پدر و جد پدری و با داشتن شرایط ولایت می توانند اعمال ولایت کنند.