نشست قضایی شماره 1399-6909

نشست قضایی شماره 1399-6909

مجموعه کامل نشست های قضایی

نشست قضایی شماره 1399-6909


کد نشست:
1399-6909

تاریخ برگزاری:
1398/07/11

برگزار شده توسط:
استان مازندران/ شهر ساری

موضوع:
جرم بودن یا نبودن رفتار علی الراس جهت جلوگیری از وقوع جرم و فرار از صحنه

پرسش:
شخص ( الف ) با خودروی خود مزاحم خانمی می شود شخص (ب ) که آشنای خانم بوده با خودروی خود ( الف ) را تعقیب و در جلوی خودروی وی قرار می گیرد که منجر به تصادم با یکدیگر می گردد. ( ب ) مقصر اعلام و ( الف ) که قصد ترک صحنه را داشته ( پس از اظهارنظر افسر کارشناس فنی ) با ممانعت ( ب ) مواجه و با گرفتن خودرو حدود پنج متر به زمین کشیده و با خودروی مقابل نیز برخورد و مصدوم می شود لطفا به این سوال پاسخ دهید :

نظر هیئت عالی:
هرچند با توجه به فرض سوال بنظر می رسد (الف) که راننده خودرویی درحال ترک صحنه بوده است مرتکب تقصیر قابل استناد در ایراد صدمه بدنی به شخص (ب) نشده است و ورود صدمه به (ب) منتسب به شخص خودش است ولیکن با توجه به اینکه با لحاظ تعریف شخص ثالث مذکور در بند (ت) ماده یک قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب 1395 و خروج موضوع از بند (ت) ماده 7 این قانون شخص (ب) به عنوان شخص ثالث می تواند از حمایت بیمه ای موضوع قانون فوق الذکر برخوردار شود. بنابراین نظریه اقلیت در حدود فوق الذکر مورد تایید است.

نظر اکثریت:
اکثریت حاضر در جلسه در خصوص فرض سوال اعتقاد داشته که عمل شخص ( الف ) از مصادیق ایراد صدمه بدنی غیرعمدی ناشی از بی احتیاطی در امر رانندگی بدلیل زیر می باشد :

نظر اقلیت:
فرض سوال اقلیت حاضر اعتقاد داشته از مصادیق شبه عمد نبوده بلکه به دلایل زیر اقدام علیه خود می باشد زیرا :

مبحث:
جزای اختصاصی

منبع:
سامانه نشست های قضایی


مواد مرتبط با این نشست قضایی

ماده 290 ـ جنایت در موارد زیر عمدی محسوب می شود: الف ـ هرگاه مرتکب با انجام کاری قصد ایراد جنایت بر فرد یا افرادی معین یا فرد یا افرادی غیرمعین از یک جمع را داشته باشد و در عمل نیز جنایت مقصود یا نظیر آن واقع شود خواه کار ارتکابی نوعا موجب وقوع آن جنایت یا نظیر آن بشود خواه نشود. ب ـ هرگاه مرتکب عمدا کاری انجام دهد که نوعا موجب جنایت واقع شده یا نظیر آن می گردد هرچند قصد ارتکاب آن جنایت و نظیر آن را نداشته باشد ولی آگاه و متوجه بوده که آن کار نوعا موجب آن جنایت یا نظیر آن می شود. پ ـ هرگاه مرتکب قصد ارتکاب جنایت واقع شده یا نظیر آن را نداشته و کاری را هم که انجام داده است نسبت به افراد متعارف نوعا موجب جنایت واقع شده یا نظیر آن نمی شود لکن درخصوص مجنی علیه به علت بیماری ضعف پیری یا هر وضعیت دیگر و یا به علت وضعیت خاص مکانی یا زمانی نوعا موجب آن جنایت یا نظیر آن می شود مشروط بر آنکه مرتکب به وضعیت نامتعارف مجنی علیه یا وضعیت خاص مکانی یا زمانی آگاه و متوجه باشد. ت ـ هرگاه مرتکب قصد ایراد جنایت واقع شده یا نظیر آن را داشته باشد بدون آنکه فرد یا جمع معینی مقصود وی باشد و در عمل نیز جنایت مقصود یا نظیر آن واقع شود مانند اینکه در اماکن عمومی بمب گذاری کند. تبصره 1 ـ در بند (ب) عدم آگاهی و توجه مرتکب باید اثبات گردد و در صورت عدم اثبات جنایت عمدی است مگر جنایت واقع شده فقط به علت حساسیت زیاد موضع آسیب واقع شده باشد و حساسیت زیاد موضع آسیب نیز غالبا شناخته شده نباشد که در این صورت آگاهی و توجه مرتکب باید اثبات شود و در صورت عدم اثبات جنایت عمدی ثابت نمی شود. تبصره 2 ـ در بند (پ) باید آگاهی و توجه مرتکب به اینکه کار نوعا نسبت به مجنی علیه موجب جنایت واقع شده یا نظیر آن می شود ثابت گردد و درصورت عدم اثبات جنایت عمدی ثابت نمی شود.

مشاهده ماده 290 قانون مجازات اسلامی

ماده 144 ـ در تحقق جرایم عمدی علاوه بر علم مرتکب به موضوع جرم باید قصد او در ارتکاب رفتار مجرمانه احراز گردد. در جرایمی که وقوع آنها براساس قانون منوط به تحقق نتیجه است قصد نتیجه یا علم به وقوع آن نیز باید محرز شود.

مشاهده ماده 144 قانون مجازات اسلامی

ماده 145 ـ تحقق جرایم غیر عمدی منوط به احراز تقصیر مرتکب است. در جنایات غیرعمدی اعم از شبه عمدی و خطای محض مقررات کتاب قصاص و دیات اعمال می شود. تبصره ـ تقصیر اعم از بی احتیاطی و بی مبالاتی است. مسامحه غفلت عدم مهارت و عدم رعایت نظامات دولتی و مانند آنها حسب مورد از مصادیق بی احتیاطی یا بی مبالاتی محسوب می شود.

مشاهده ماده 145 قانون مجازات اسلامی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM