اساسا دعو ای
تصرف عدوانی نوعی دعو ای شکلی است که در صورت احراز تصرف سابق مدعی و تصرف لاحق مدعی علیه و فقدان جواز قانونی محاکم مکلف به رسیدگی و صدور حکم بر رفع تصرف از سوی م
تصرف عدوانی هستند چه تصرف از ناحیه مالک صورت گرفته باشد یا از طرف غیر مالک. چنان چه مالک یا قایم مقام وی مدعی حقی برای خود هستند با ید از طریق مراجع قانونی و از طریق طرح دعوا (تخلیه
خلع ید و غیره ) اقدام به استیفای حقوق خود بکنند ضمن اینکه ماده 162 قانون آیین دادرسی مدنی صرفا وجود سند مالکیت را اماره یی بر تصرف صاحب سند دانسته است آن هم به شرط اینکه طرف مقابل دلیلی بر تصرف سابق خود ارایه نکرده باشد و همچنین نظریه شورای نگهبان نیز در ارتباط با ماده 330 قانون آیین دادرسی مدنی قبلی بوده که با تصویب قانون آیین دادرسی مدنی جدید و نسخ قانون قبلی منسوخ تلقی می شود.