نشست قضایی شماره 1400-8382

نشست قضایی شماره 1400-8382

مجموعه کامل نشست های قضایی

نشست قضایی شماره 1400-8382


کد نشست:
1400-8382

تاریخ برگزاری:
1399/06/20

برگزار شده توسط:
استان کردستان/ شهر سقز

موضوع:
بررسی احتساب مجازات تکمیلی از مجازات اصلی

پرسش:
در صورتی که فردی از باب ارتکاب جرمی به یک سال حبس تعزیری به عنوان مجازات اصلی و یک سال اقامت اجباری در محل معین از باب مجازات تکمیلی محکوم شده باشد و سیزده ماه در زندان تحمل کیفر نموده باشد آیا مدت یک ماه مازاد حبس که تحمل نموده برای مدت زمان تحمل اقامت اجباری در محل معین محاسبه می گردد؟ در صورت عدم محاسبه آیا موضوع مشمول مواد 255 الی 259 ق.آ.د.ک می باشد و در صورت تقصیر قاضی نحوه وصول خسارت و اثبات آن چگونه است؟

نظر هیئت عالی:
به نظر اکثریت اعضاء هیات عالی چون محکوم دارای محکومیت دیگری مبنی بر اقامت اجباری در محل معین دارد و یک ماه در حبس به اجبار مانده علاوه بر تقاضای جبران خسارت موضوع مواد 255 و 257 قانون آیین دادرسی کیفری جهت احتساب و کسر مدت بازداشت از مدت اقامت اجباری و تدارک آن منعی وجود ندارد.

نظر اکثریت:
ماده 27 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 صراحت دارد و اصل را به عدم محاسبه گذاشته است و فقط به حبس و شلاق و جزای نقدی اشاره نموده است. حبس و تبعید سنخیت و ذات یکسانی ندارند لذا حبس در مجازات تکمیلی تبعید قابل احتساب نمی باشد و محکوم نمی تواند در اثر اشتباه قاضی صادرکننده رای مستقیم از کمیسیون های جبران خسارات مطالبه خسارت نماید زیرا مواد 255 الی 259 قانون فوق الذکر ناظر به برایت و قرار منع تعقیب است نه حکم محکومیت بنابراین راه حل این است که محکوم در دادگاه عالی انتظامی قضات بدوا تقصیر قاضی صادرکننده رای را به اثبات برساند و به موجب آن در دادگاه صالح از باب مسیولیت مدنی اقامه دعوای مطالبه خسارت نماید.

نظر اقلیت:
با توجه به اصل تفسیر قوانین جزایی تفسیر به نفع متهم و قیاس اولویت و به جهت این که وقتی قانون گذار در مجازات اصلی اجازه احتساب داده است. در مجازات تکمیلی نیز باید ایام بازداشت قبلی محاسبه شود وقتی خود تبعید بعد از تخلف قابل تبدیل به حبس است چرا قابل محاسبه نباشد؟ در مواردی که در قانون خلاء وجود داشته و یا قانون ساکت بوده و ابهام داشته باشد قاضی حق تفسیر قانون به نفع متهم را دارد و حبس را در تبعید محاسبه نماید. چنانچه قایل به عدم محاسبه باشیم متهم نمی تواند از کمیسیون جبران خسارات (موضوع ماده 255 الی 259 قانون فوق الذکر) خسارات خود را مطالبه نماید زیرا جبران خسارات در این کمیسیون ناظر به قرار منع تعقیب یا حکم برایت می باشد نه حکم محکومیت.

مبحث:
حقوق جزای عمومی , آیین دادرسی کیفری

منبع:
سامانه نشست های قضایی


مواد مرتبط با این نشست قضایی

ماده 255 ـ اشخاصی که در جریان تحقیقات مقدماتی و دادرسی به هر علت بازداشت می شوند و از سوی مراجع قضایی حکم برائت یا قرار منع تعقیب در مورد آنان صادر شود می توانند با رعایت ماده (14) این قانون خسارت ایام بازداشت را از دولت مطالبه کنند.

مشاهده ماده 255 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده 257 ـ شخص بازداشت شده باید ظرف شش ماه از تاریخ ابلاغ رای قطعی حاکی از بی‏گناهی خود درخواست جبران خسارت را به کمیسیون استانی متشکل از سه نفر از قضات دادگاه تجدید نظر استان به انتخاب رئیس قوه قضاییه تقدیم کند. کمیسیون در صورت احراز شرایط مقرر در این قانون حکم به پرداخت خسارت صادر می کند. در صورت رد درخواست این شخص می تواند ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ اعتراض خود را به کمیسیون موضوع ماده (258) این قانون اعلام کند.

مشاهده ماده 257 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده 27 ـ مدت حبس از روزی آغاز می شود که محکوم به موجب حکم قطعی لازم الاجراء حبس می گردد. در صورتی که فرد پیش از صدور حکم به علت اتهام یا اتهاماتی که در پرونده مطرح بوده بازداشت شده باشد مدت بازداشت قبلی در حکم محاسبه می شود. در صورتی که مجازات مورد حکم شلاق تعزیری یا جزای نقدی باشد هر روز بازداشت معادل سه ضربه شلاق یا سیصد هزار (300.000) ریال است. چنانچه مجازات متعدد باشد به ترتیب نسبت به حبس شلاق و جزای نقدی محاسبه می گردد.

مشاهده ماده 27 قانون مجازات اسلامی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM