در مواردی که عقد و نکاح قبل از سن بلوغ زوجه توسط ولی صورت گرفته و بعد از رسیدن به سن بلوغ زوج تقاضای تمکین کند و زوجه نیز اظهار دارد که رضایتی به عقد نکاح ندارد و عقد نکاح به مصلحت وی نبوده تکلیف چیست؟
نظر هیئت عالی:
نظر اکثریت تایید می شود با تذکر این مطلب که نفوذ نکاح صغیر مشروط بر این است که اقدام ولی به مصلحت کودک صغیر باشد.
نظر اکثریت:
عقد ازدواج قبل از سن بلوغ توسط پدر یا جد پدری و با مصلحت صغیر صحیح بوده و عقد نکاح در این مورد مطابق قانون واقع شده و فقط زوجه بعد از سن بلوغ مدعی است که مصلحتش رعایت نشده و این برعهده زوجه است که این عدم مصلحت را ثابت کند و عده ای اعتقاد داشتند که زوجه باید دادخواست متقابل دهد و گروهی نیز معتقدند که اصل بر صحت است و زوجه می تواند جداگانه دادخواست تقدیم کرده و عدم مصلحت را ثابت کند تا عقد نیز غیرنافذ تلقی شود. البته مسیله 4 و 5 جلد 3 تحریرالوسیله عقد را غیرنافذ در صورت عدم رعایت مصلحت دانسته است.
نظر اقلیت:
در این قبیل موارد دادگاه نمی تواند به تمکین رسیدگی کند و با توجه به ادعای زوجه باید قرار اناطه صادر شود و طرفین در خصوص اصل موضوع (صحت و یا عدم صحت عقد) از طریق تقدیم دادخواست اقدام کنند و صدور حکم تمکین منوط به اثبات اصل موضوع یعنی صحت عقد می باشد.