نشست قضایی شماره 1399-6968

نشست قضایی شماره 1399-6968

مجموعه کامل نشست های قضایی

نشست قضایی شماره 1399-6968


کد نشست:
1399-6968

تاریخ برگزاری:
1398/08/22

برگزار شده توسط:
استان کرمان/ شهر بردسیر

موضوع:
مصادیق تحت نظر قرار گرفتن متهم

پرسش:
اگر شخصی در ساعات غیر اداری با حضور در مرجع انتظامی به ارتکاب یکی از جرایم غیر قابل گذشت در سالهای گذشته اعتراف نماید و مرجع انتظامی موضوع را به قاضی محترم کشیک اطلاع دهد آیا قاضی محترم کشیک میتواند دستور تحت نظر قرار دادن او را صادر نماید یا این موضوع از مصادیق ارتکاب جرم مشهود در راستای ماده 45 قانون آیین دادرسی کیفری نمی باشد ؟

نظر هیئت عالی:
فرض مطروحه منصرف از بند ج ماده 45 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 است و وظیفه ضابطان صرفا گزارش مراتب به قاضی ذیربط است و قاضی مربوطه ( اعم از قاضی کشیک یا غیر آن ) در صورت وجود دلایل و توجه اتهام با تفهیم اتهام و دلایل آن به متهم میتواند مبادرت به صدور قرار تامین کیفری مناسب کند و موجب قانونی جهت تحت نظر قرار دادن متهم ( بدون صدور قرار تامین نمی باشد) بنابراین نظریه اقلیت قضات محترم در حدود فوق الذکر مورد تایید است.

نظر اکثریت:
با نگرش به اعتراف متهم در مرجع انتظامی به ارتکاب جرم غیر قابل گذشت قاضی کشیک باید دستور تحت نظر قرار دادن او را صادر نماید تا از این طریق ضابطان دادگستری نسبت به تکمیل تحقیقات و جمع آوری آثار و ادله وقوع جرم اقدام و از فرار یا مخفی شدن متهم یا تبانی با دیگر متهمان جلوگیری گردد.

نظر اقلیت:
قاضی کشیک نباید دستور تحت نظر قرار دادن متهم یادشده را صادر نماید زیرا ابتدا باید مشخص گردد که شاکی چه کسی میباشد و پرونده در کدام مرجع قضایی در حال رسیدگی یا مختومه شده است و موجبی برای تحت نظر قرار گرفتن متهم وجود ندارد زیرا مرتکب جرم مشهود نشده است به این دلیل که بند ج ماده 45 قانون آیین دادرسی کیفری از قید بلافاصله استفاده کرده است.

مبحث:
حقوق جزای عمومی , آیین دادرسی کیفری , جزای اختصاصی

منبع:
سامانه نشست های قضایی


مواد مرتبط با این نشست قضایی

ماده 45 ـ جرم در موارد زیر مشهود است: الف ـ در مرئی و منظر ضابطان دادگستری واقع شود یا ماموران یادشده بلافاصله در محل وقوع جرم حضور یابند و یا آثار جرم را بلافاصله پس از وقوع مشاهده کنند. ب ـ بزه دیده یا دو نفر یا بیشتر که ناظر وقوع جرم بوده اند حین وقوع جرم یا بلافاصله پس از آن شخص معینی را به عنوان مرتکب معرفی کنند. پ ـ بلافاصله پس از وقوع جرم علائم و آثار واضح یا اسباب و ادله جرم در تصرف متهم یافت شود و یا تعلق اسباب و ادله یادشده به متهم محرز گردد. ت ـ متهم بلافاصله پس از وقوع جرم قصد فرار داشته یا در حال فرار باشد یا بلافاصله پس از وقوع جرم دستگیر شود. ث ـ جرم در منزل یا محل سکنای افراد اتفاق افتاده یا در حال وقوع باشد و شخص ساکن در همان حال یا بلافاصله پس از وقوع جرم ورود ماموران را به منزل یا محل سکنای خود درخواست کند. ج ـ متهم بلافاصله پس از وقوع جرم خود را معرفی کند و وقوع آن را خبر دهد. چ ـ متهم ولگرد باشد و در آن محل نیز سوء شهرت داشته باشد. تبصره 1 ـ چنانچه جرایم موضوع بندهای (الف) (ب) (پ) و (ت) ماده (302) این قانون به صورت مشهود واقع شود در صورت عدم حضور ضابطان دادگستری تمام شهروندان می توانند اقدامات لازم را برای جلوگیری از فرار مرتکب جرم و حفظ صحنه جرم به عمل آورند. تبصره 2 ـ ولگرد کسی است که مسکن و ماوای مشخص و وسیله معاش معلوم و شغل یا حرفه معینی ندارد.

مشاهده ماده 45 قانون آیین دادرسی کیفری

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM