نشست قضایی شماره 1398-6553

نشست قضایی شماره 1398-6553

مجموعه کامل نشست های قضایی

نشست قضایی شماره 1398-6553


کد نشست:
1398-6553

تاریخ برگزاری:
1397/06/05

برگزار شده توسط:
استان فارس/ شهر کوار

موضوع:
دادگاه صالح در تقاضای صدور دستور موقت نسبت به توقیف مال

پرسش:
چنانچه همراه با اصل دعوی تقاضای دستور موقت نسبت به توقیف مال نیز مطرح گردد حال آن که دادگاه نسبت به اصل دعوی صلاحیت دارد لیکن محل وقوع مال موضوع دستور موقت در حوزه قضایی دیگری است تصمیم دادگاه چه خواهد بود؟

نظر هیئت عالی:
مطابق ماده 311 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادگاهی برای رسیدگی و صدور دستور موقت صالح است که صلاحیت رسیدگی ماهوی به اصل دعوی را دارد؛ چه صلاحیت دادگاه محل وقوع مال موضوع دستور موقت استثناء بر اصل صلاحیت دادگاه ذی صلاح در رسیدگی به اصل دعوا است؛ بنابراین در صورتی که همراه دادخواست اصلی تقاضای صدور دستور موقت دایر بر توقیف مالی به عمل آید که در حوزه قضایی دیگری استقرار دارد؛ دادگاه صالح مکلف به رسیدگی و اتخاذ تصمیم می باشد و می تواند برای اجرای دستور موقت و احیانا بررسی کارشناسی نیابت قضایی اعطاء کند.

نظر اکثریت:
با توجه به تصریح ماده 311 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاهی که صلاحیت رسیدگی به اصل دعوی را دارد در خصوص صدور دستور موقت نیز صالح تلقی می گردد و استثناء مندرج در ماده 312 قانون مذکور به عنوان نوعی حق تخییری برای متقاضی در رجوع به دادگاه محل وقوع مال به شمار می آید و الزامی برای متقاضی وجود ندارد. ضمنا با لحاظ ماده 325 در خصوص همراهی اعتراض به دستور موقت و رای دعوی اصلی به نظر می رسد پذیرش دیدگاه دیگر مشکلات عملی ایجاد می کند؛ با این توضیح که چنانچه اصل دعوی در شیراز رسیدگی شود اما دستور موقت در اصفهان صادر گردد در تعیین مرجع اعتراض به دستور موقت میان دادگاه تجدیدنظر فارس یا اصفهان تردید ایجاد می شود.

نظر اقلیت:
آنچه از متن ماده 312 قانون آیین دادرسی مدنی استنباط می گردد الزام متقاضی در مراجعه به دادگاه محل وقوع مال می باشد و این ماده مخصص قاعده مندرج در ماده 311 است. ضمنا با لحاظ این که صدور دستور موقت معمولا مستلزم اجرای قرار کارشناسی می باشد؛ لذا به لحاظ عملی رسیدگی توسط دادگاه محل وقوع مال منطقی تر به نظر می رسد. تردید در مرجع اعتراض به دستور موقت نیز قابل التفات نمی باشد؛ چرا که در فرضی که خواهان مستقلا به دادگاه محل وقوع مال مراجعه نماید و دستور موقت صادر می گردد اما اصل دعوی در دادگاه صالح مطرح و منتج به رای می شود نیز این سوال پابرجاست و به نظر می رسد مرجع تجدیدنظر نسبت به اصل دعوی نسبت به اعتراض به دستور موقت نیز صلاحیت رسیدگی دارد؛ ولو که دستور موقت توسط دادگاه بدوی خارج از حوزه قضایی دادگاه تجدیدنظر صادر شده باشد.

مبحث:
آیین دادرسی مدنی

منبع:
سامانه نشست های قضایی


مواد مرتبط با این نشست قضایی

ماده 325 - قبول یا رد درخواست دستور موقت مستقلا قابل اعتراض و تجدیدنظر و فرجام نیست. لکن متقاضی می تواند ضمن تقاضای تجدیدنظر به اصل رای نسبت به آن نیز اعتراض و درخواست رسیدگی نماید. ولی در هرحال رد یا قبول درخواست دستور موقت قابل رسیدگی فرجامی نیست. تبصره 1 - اجرای دستور موقت مستلزم تایید رئیس حوزه قضایی می باشد. تبصره 2 - درخواست صدور دستور موقت مستلزم پرداخت هزینه دادرسی معادل دعاوی غیرمالی است

مشاهده ماده 325 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

ماده 311 - چنانچه اصل دعوا در دادگاهی مطرح باشد مرجع درخواست دستور موقت همان دادگاه خواهد بود و در غیر این صورت مرجع درخواست دادگاهی می باشد که صلاحیت رسیدگی به اصل دعوا را دارد.

مشاهده ماده 311 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

ماده 312 - هرگاه موضوع درخواست دستور موقت در مقر دادگاهی غیر از دادگاههای یادشده در ماده قبل باشد درخواست دستور موقت از آن دادگاه به عمل می آید اگرچه صلاحیت رسیدگی به اصل دعوا را نداشته باشد.

مشاهده ماده 312 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM