اقلیت با نقد نظر اکثریت اعتقاد دارند که اولا: با صراحت تبصره 6 ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به
طلاق مصوب سال 1371 نحله از قواعد تفسیری است چرا که تنها در صورت درخواست زوجه مورد حکم قرار می گیرد و نحله هیچ خصوصیتی ندارد که عدم رعایت آن را باعث برهم زدن نظم عمومی بدانیم لذا نحله خصوصیات قواعد آمره را ندارد. ثانیا ماده واحده قانون رعایت احوال شخصیه ایرانیان غیرشیعه مصوب 1312 صراحتا اعلام داشته که مسایل مربوط به
طلاق و نکاح از احوال شخصیه می باشد و نظر به این که به موجب تبصره فوق صراحتا اعلام شده که پس از
طلاق در صورت درخواست زوجه مشخص می شود نحله از فروعات
طلاق و از مسایل مربوط به
طلاق است و در صورت عدم تحقق
طلاق بحث مطالبه نحله به تنهایی جایگاهی ندارد. نظر به این که نحله هیچ خصوصیتی ندارد که آن را جزو قواعد آمره تلقی کنیم و با استدلال فوق نیز مشخص می شود که نحله از احوال شخصی می باشد. وفق اصل 12 قانون اساسی و ماده واحده قانون رعایت احوال شخصیه ایرانیان غیرشیعه دادگاه باید به فقه اقلیت ها رجوع و بر اساس عادات مسلم مذهب آنان حکم شود و حقوق شرعی زن را مورد توجه قرار دهد.