تعیین نوع تامین و جبران خسارت احتمالی برای صدور دستور موقت
پرسش:
در مورد خسارت احتمالی موضوع ماده 319 قانون آیین دادرسی مدنی که مقـرر داشـته: «در زمان تقاضای دستور موقت از متقاضی تامین مناسبی اخذ خواهد شد» آیا این تامین صـرفا وجه نقد است یا وثیقه را هم میتوان به عنوان خسارت احتمالی از متقاضـی دسـتور موقـت قبول کرد؟
نظر هیئت عالی:
نظر بـه ایـنکـه بـه موجـب مـاده 319 قـانون آیـین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مـدنی در بخـش دادرسـی فـوری دادگاه مکلف است برای جبران خسارت احتمالی که از دستور موقت حاصـل مـیشـود از خواهان تامین مناسبی اخذ کند و مراد از تامین جبران خسارت احتمالی توقیف اموال اعـم از منقول و غیر منقول است و قانونگذار در ماده 319 مذکور نظر به تـامین مناسـب داشـته بدون اینکه تصریح بر تامین جبران خسارت احتمالی به صورت نقدی کرده باشد خواهان
نظر اتفاقی:
با توجه به اینکه ماده 319 قانون آیین دادرسی مدنی برای جبران خسـارت احتمـالی ناشـی از اجرای دستور موقت اخذ تامین مناسب از خواهان را مقرر داشته بدون ایـنکـه نـوع تـامین را منحصر به تودیع وجه نقد کند به علاوه ماده 324 همان قانون هم به مـال مـورد تـامین اشـاره کرده که اعم است از وجه نقد یا سایر اموال خواهان که ممکن است به این منظور تامین بشود. بنابراین لازم نیست که تامین وجه نقد باشد و تشخیص نوع تامین با دادگاه صادرکننده دستور موقت است.
ماده 319 - دادگاه مکلف است برای جبران خسارت احتمالی که از دستور موقت حاصل می شود از خواهان تامین مناسبی اخذ نماید. در این صورت صدور دستور موقت منوط به سپردن تامین می باشد.