رای قضایی شماره 9109970907600727

رای قضایی شماره 9109970907600727

مجموعه کامل آرای قوه قضاییه

رای قضایی شماره 9109970907600727


شماره دادنامه قطعی:
9109970907600727

تاریخ دادنامه قطعی:
1391/10/26

گروه رای:
کیفری

نوع مرجع:
شعبه دیوان عالی کشور

عنوان رای:
عدم امکان توجه اتهام مباشرت و معاونت در یک جرم به یک نفر

پیام رای:
در ارتکاب جرم واحد نمی توان یک فرد را هم زمان از باب معاونت و فاعلیت مستقل در جرم محکوم نمود.

رای خلاصه جریان پرونده
حسب مندرجات لایحه تقدیمی خواهان تجویز اعاده دادرسی ف.ز. و ضمایم آن در این پرونده آقای ف.ز. فرزند م. به موجب رای شماره 300836 مورخ 11/7/90 صادره از شعبه اول دادگاه عمومی جزایی گ به جرم معاونت در حمل و نگهداری مشروبات الکلی به تحمل شش ماه حبس و یک ضربه شلاق و پرداخت مبلغ 600/489/970/2 ریال جزای نقدی در حق صندوق دولت محکوم مدیر کل وقت گمرک به علت قلت مجازات تعیین و آقای ر.ق. به وکالت از م.الف. و آقای الف.م. به وکالت از آقای ف.ز. نسبت به دادنامه شماره 836 مورخ 11/7/90 معترض و تجدیدنظرخواهی نموده پرونده به شعبه 6 دادگاه تجدیدنظر استان ه ارجاع شعبه موصوف به موجب رای شماره 601071 مورخ 25/10/90 با اعلام اینکه معترضین اعتراض موثر و مدللی که موجب نقض دادنامه معترض عنه شود به عمل نیاورده و اشکال موثر قانونی نیز به نظر نمی رسد لذا دادگاه مستندا به بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری ضمن رد اعتراض دادنامه معترض عنه را تایید و استوار نموده است. با قطعی شدن محکومیت آقای ف.ز. آقای الف.م.به وکالت از ایشان طی لایحه تقدیمی از ریاست محترم دیوان عالی کشور درخواست تجویز اعاده دادرسی را نموده که رسیدگی موضوع به این شعبه ارجاع و این درخواست طی رای شماره 600051 مورخ 30/1/91 مردود اعلام گردید. مجددا وکیل نام برده طی لایحه تقدیمی به ریاست محترم دیوان عالی کشور اعلام داشته موکلش آقای ف.ز. به موجب رای شماره 301387 مورخ 16/12/90 صادره شعبه اول عمومی گ به جرم مشارکت در حمل و نگهداری مشروبات الکلی و فروش تجهیزات دریافت از ماهواره به شش ماه حبس و هفتاد ضربه شلاق و ضبط تجهیزات ماهواره به نفع دولت و به پرداخت یک صد میلیون ریال جزای نقدی محکوم. آقای الف.م. به وکالت از محکوم علیه ف.ز. نسبت به دادنامه موصوف تجدیدنظرخواهی پرونده به شعبه 6 دادگاه تجدیدنظر استان ه ارسال شعبه مذکور به موجب رای شماره 600285 مورخ 28/3/90 با اعلام اینکه تجدیدنظر خواه ایراد و اعتراض موجه و مستدلی که موجبات نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته را ایجاب نماید به عمل نیامده است و تجدیدنظرخواهی با هیچ یک از شقوق ماده 240 قانون آیین دادرسی کیفری منطبق نمی باشد لذا مستندا به بند الف ماده 257 قانون مذکور دادنامه تجدیدنظر خواسته تایید می گردد. وکیل محکوم علیه آقای ف.ز. این بار طی لایحه تقدیمی دیگری به ریاست محترم دیوان عالی کشور اعلام داشته موکل یک بار به عنوان معاون جرم و بار دیگر به عنوان مباشر در یک پرونده و در یک موضوع واحد محکوم گردیده و بدین سبب در اجرای بندهای 2 و 3 و 6 از ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری نسبت به رای شماره 600285 مورخ 28/3/91 شعبه 6 دادگاه تجدیدنظر ه خواهان تجویز اعاده دادرسی گردیده که رسیدگی موضوع به این شعبه ارجاع گردید.
موضوع پرونده پیوست ارسالی از اجرای احکام دادگاه گ استان ه راجع است به: کشف 998/4 قوطی انواع مشروبات الکلی از انباری منزل آقای غ.ع در تاریخ 3/5/90 از نام برده تحقیق اظهار داشته مشروبات مکشوفه توسط آقای م.الف. از بستگان مادرش به منزلشان واقع در روستای خ- ک شهرستان ک حمل گردیده است.از م.الف. تحقیق اعلام نموده غ. خودش با نیسان بار از صحرا آورده است و در ادامه تحقیقات بیان داشته: ف.ز. چند بار به من زنگ زد که ماشین جهت بردن مشروب به شهرستان ک می خواهد و به خاطر اصرار وی من به غ.ع. گفتم چنین محموله مشروبی هست آیا می برید؟ غلام گفت من یک میلیون تومان می گیرم و من تلفن غ. را به ف. دادم و با هماهنگی به عمل آمده با کردها غ. خودش رفت و از صحرا بار مشروب زد و آورد.آقای ف.ز. با اعطای نیابت قضایی در شهرستان ش دستگیر از وی تحقیق و مواجهه حضوری معمول اظهار داشت من اصلا غ.ع. را نمی شناسم و غ.ع. بیان نموده من اصلا ف.ز. را نمی شناسم و تا به حال او را ندیدم.در ادامه تحقیقات ف.ز. اعلام نموده خود م.الف. به من گفت بار کردها را بالا کشیده ام و می خواهم به تو به فروشم که من هم برای بردن بار با م.ح. به روستا رفتیم. م. گفت می روم هماهنگ کنم تا بارها را ببریم و آن روز بار تحویل نشد و روز بعد گفتند مامورین بارها را ضبط کردند و ما هم محل را ترک کردیم. و در ادامه تحقیقات آقای ع.ح. دستگیر و النهایه منتهی به دادنامه شماره 2300836 مورخ 11/7/90 گردید. در این پرونده اتهاماتی که متوجه خواهان تجویز اعاده دادرسی آقای ف.ز. بوده عبارتند از : الف) فروش مشروبات ب) حمل و نگهداری مشروبات ج) مشارکت در حمل و نگهداری مشروبات د) معاونت در حمل و نگهداری مشروبات هـ) فروش تجهیزات دریافت از ماهواره دادگاه با اعلام احراز بزهکاری متهمین از جمله متهم ردیف دوم (آقای ف.ز.) فقط وی را بابت معاونت در حمل و نگهداری مشروبات الکلی به تحمل شش ماه حبس و یک ضربه شلاق و پرداخت مبلغ 600/489/970/2 ریال جزای نقدی با توجه به سابقه وی محکوم نموده است.در خصوص فروش مشروبات الکلی در شهرستان ش حمل و نگهداری و مشارکت در حمل و نگهداری آن ها و فروش تجهیزات دریافت از ماهواره با توجه به اینکه این جرایم در حوزه استحفاظی شهرشتان ش واقع شده به استناد ماده 54 قانون آیین دادرسی کیفری قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادسرای شهرستان ش صادر گردید. ظاهرا دادسرای شهرستان ش خود را صالح به رسیدگی ندانسته و آقای ف.ز. به موجب دادنامه دیگری به شماره 301387 مورخ 16/12/90 صادره از شعبه اول دادگاه عمومی گ به جرم مشارکت در حمل و نگهداری مشروبات الکلی به شش ماه حبس و هفتاد ضربه شلاق و به جرم فروش تجهیزات دریافت از ماهواره به پرداخت ده میلیون تومان جزای نقدی محکوم گردیده است. این رای به موجب دادنامه شماره 600285 مورخ 28/3/91 صادره از شعبه 6 دادگاه تجدیدنظر استان ه تایید گردید.این پرونده به همراه پرونده محاکماتی ارسالی به این مرجع فرستاده نشده است. دفتر: لازم است از دادگاه عمومی گ خواسته شود پرونده محاکماتی آقای ف.ز. که منتهی به دادنامه شماره 301387 مورخ 16/12/90 گردیده است را به این مرجع ارسال دارند.
باسمه تعالی
به تاریخ 19/10/91 پرونده کلاسه 300508 اتهامی آقای ف.ز. فرزند م. دایر به: فروش مشروبات الکلی در شهرستان ش حمل نگهداری آن و فروش تجهیزات دریافت از ماهواره که به موجب رای شماره 300836 مورخ 11/7/90 صادره از سوی دادرس دادگاه عمومی گ با صدور قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادسرای شهرستان ش به آن دادسرا ارسال گردیده؛ ملاحظه این پرونده پس از ارسال به دادسرای شهرستان ش به بازپرس شعبه 6 ارجاع و بازپرس مذکور به موجب قرار شماره 601030 مورخ 30/7/90 با اعلام اینکه رسیدگی به اتهامات متعدد وفق مقررات بایستی در یک مرجع رسیدگی شود خود را صالح به رسیدگی ندانسته و به استناد ماده 54 قانون آیین دادرسی کیفری قرار عدم صلاحیت به شایستگی و صلاحیت رسیدگی دادگاه عمومی گ صادر که پس از موافقت معاون دادستان به لحاظ حدوث اختلاف پرونده جهت حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال به شعبه 16 ارجاع و این شعبه به موجب رای شماره 600702 مورخ 26/9/90 با اعلام صلاحیت دادگاه عمومی جزایی بخش گ حل اختلاف نموده و پرونده به آن مرجع اعاده گردید. جلسه دادرسی در تاریخ 15/11/90 تشکیل اتهام آقای ف.ز. دایر به: فروش مشروبات الکلی و حمل و نگهداری مشروبات و فروش تجهیزات دریافت از ماهواره در شهرستان ش و نیز معاونت در حمل مشروبات الکلی تفهیم اظهار داشت: «من اصلا فروش مشروب نداشتم. فقط یک مرتبه م.ح. یک ماشینی که روی آن سیب زمینی بود بردم به منزل م.ح.؛ به این نیت که ماهواره است بردم و بعدا در خونه متوجه شدیم که مشروبات الکلی است و در انبار اصلا یک دانه هم مشروب نمی آوردیم و فقط دو تا کارتن شراب از م.ح. گرفتم و آن را به یک مهندس کشاورزی دادم. فکر کنم حدود 12 تا مجموعا 24 تا آبجو بوده؛ من به خدا مشروب فروشی نکردم من کارگر آنجا بودم دیش و ماهواره تخلیه می کردم. یک دانه نفروختم آن ها می فروختند و من تحویل می دادم من اتهامات را قبول ندارم.»; (ص 85ـ86) اداره مبارزه با قاچاق کالا و ارز نیروی انتظامی لیست کالای قاچاق مکشوفه از آقای ف.ز. اعم از ال.ام.پی دیش ریسور ودکا آبجو سیگار و.. . به اداره کل گمرک ه ارسال و خواهان تعیین ارزش ریالی عرفی اقلام فوق الذکر گردید که جوابیه ای در پرونده مشاهده نگردید. دادرس دادگاه عمومی گ با اعلام ختم دادرسی به موجب رای شماره 301387 مورخ 16/12/90 آقای ف. فرزند م. را به استناد مواد 702 اصلاحی و 10 و 726 قانون مجازات اسلامی و مواد 3 و 8 قانون ممنوعیت به کارگیری تجهیزات دریافت از ماهواره از باب بزه فروش تجهیزات دریافت از ماهواره علاوه بر ضبط تجهیزات به نفع دولت به پرداخت یک صد میلیون ریال جزای نقدی در حق صندوق دولت و از باب بزه مشارکت در حمل و نگهداری مشروبات الکلی به تحمل شش ماه حبس و هفتاد ضربه شلاق تعزیری محکوم و در خصوص معاونت در حمل و نگهداری تجهیزات دریافت از ماهواره رای به برایت متهم صادر نموده است.آقای الف.م. به وکالت از محکوم علیه نسبت به دادنامه شماره 01387 مورخ 16/12/90 صادره از دادگاه عمومی گ تجدیدنظرخواهی پرونده به شعبه 6 دادگاه تجدیدنظر استان ه ارجاع و شعبه موصوف به موجب رای شماره 600285 مورخ 28/3/91 با اعلام اینکه از جانب تجدیدنظر خواه ایراد و اعتراض موجه و مستدلی که موجبات نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته را ایجاب نماید به عمل نیامده دادنامه تجدیدنظر خواسته را به استناد بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی کیفری تایید نموده است.پرونده بیش از این حکایتی ندارد.توضیح اینکه: دادگاه عمومی جزایی گ در خصوص فروش مشروبات الکلی متهم ف.ز. با توجه به تفهیم اتهام به عمل آمده هیچ اظهار نظر و تصمیمی نگرفته است.

رای شعبه دیوان عالی کشور
با عنایت به مندرجات لایحه تقدیمی خواهان تجویز اعاده دادرسی (آقای ف.ز. با وکالت آقای الف.م.) و ضمایم آن و ملاحظه مفاد دادنامه های اصداری از محاکم بدوی و تجدیدنظر و امعان نظر در پرونده محاکماتی مورد مطالبه نظر به اینکه خواهان تجویز اعاده دادرسی مدعی گردیده در موضوع واحد یک بار بابت معاونت و بار دیگر بابت مشارکت در حمل و نگهداری مشروبات الکلی به دو مجازات حبس جزای نقدی و شلاق محکوم گردیده و نمی توان در ارتکاب جرم واحدی راجع به تاثیر مداخله یک فرد هم زمان دو نقش متفاوتی قایل و وی را ابتدا به عنوان معاون جرم و بار دیگر به عنوان فاعل مستقل آن جرم محکوم نمود لذا درخواست وکیل خواهان منطبق با بندهای 2 و 3 و 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری تشخیص و با قبول آن و تجویز اعاده دادرسی و رسیدگی مجدد آن در اجرای ماده 274 همان قانون به دادگاه هم عرض دادگاه صادرکننده حکم قطعی ارجاع می گردد.
رییس شعبه 16 دیوان عالی کشور ـ عضو معاون
بابایی ـ رعیت

قاضی:
ولی رعیت , علی بابائی

منبع
سامانه ملی آرای قضایی

مواد مرتبط با این رای

ماده 240 ـ قرار بازداشت متهم باید فوری نزد دادستان ارسال شود. دادستان مکلف است حداکثر ظرف بیست و چهار ساعت نظر خود را به طور کتبی به بازپرس اعلام کند. هرگاه دادستان با قرار بازداشت متهم موافق نباشد حل اختلاف با دادگاه صالح است و متهم تا صدور رای دادگاه در این مورد که حداکثر از ده روز تجاوز نمی کند بازداشت می شود.

مشاهده ماده 240 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده 54 ـ ضابطان دادگستری پس از حضور دادستان یا بازپرس در صحنه جرم تحقیقاتی را که انجام داده‏اند به آنان تسلیم می کنند و دیگر حق مداخله ندارند مگر آنکه انجام دستور و ماموریت دیگری از سوی مقام قضایی به آنان ارجاع شود.

مشاهده ماده 54 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده 257 ـ شخص بازداشت شده باید ظرف شش ماه از تاریخ ابلاغ رای قطعی حاکی از بی‏گناهی خود درخواست جبران خسارت را به کمیسیون استانی متشکل از سه نفر از قضات دادگاه تجدید نظر استان به انتخاب رئیس قوه قضاییه تقدیم کند. کمیسیون در صورت احراز شرایط مقرر در این قانون حکم به پرداخت خسارت صادر می کند. در صورت رد درخواست این شخص می تواند ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ اعتراض خود را به کمیسیون موضوع ماده (258) این قانون اعلام کند.

مشاهده ماده 257 قانون آیین دادرسی کیفری

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM