رای قضایی شماره 9109970907100968

رای قضایی شماره 9109970907100968

مجموعه کامل آرای قوه قضاییه

رای قضایی شماره 9109970907100968


شماره دادنامه قطعی:
9109970907100968

تاریخ دادنامه قطعی:
1391/10/06

گروه رای:
کیفری

نوع مرجع:
شعبه دیوان عالی کشور

عنوان رای:
تناسب مجازات در تعیین مجازات تکمیلی

پیام رای:
مجازات تکمیلی ممکن است از مجازات اصلی جرم شدیدتر باشد

رای خلاصه جریان پرونده
به موجب دادنامه شماره 0014ـ90 مورخ 12/3/90 و 0013ـ91 مورخ 15/5/91 صادره از شعبه کیفری استان م مستقر در بابل آقایان ع.ص. و م.م. از اتهام آدم ربایی و زنای به عنف تبریه گردیده اند و به اتهام ارتکاب فعل حرام دون زنا و ایجاد رابطه نامشروع هرکدام به تحمل 99 ضربه شلاق تعزیری محکومیت یافته اند. خانم م.ر. نیز به 74 ضربه شلاق تعزیری محکوم شده است. به علاوه آقای ص. به 5 سال اقامت اجباری در شهرستان ج و آقای ش. به 3 سال اقامت اجباری در شهرستان میانه محکوم گردیده اند. شعبه 11 دیوان عالی کشور رای صادره را ابرام نموده است و متعاقبا محکومیت متقاضی به حبس تبدیل شده است. وکیل متقاضی طی لایحه ای که به دیوان عالی کشور فرستاده اعاده دادرسی را درخواست و در قسمتی از لایحه اش آورده است: 1ـ «طبق ماده 20 قانون مجازات اسلامی محرومیت از بعضی یا هر حقوق اجتماعی و اقامت اجباری در نقطه معین یا ممنوعیت در محل معین باید متناسب با جرم و خصوصیات مجرم در مدت معین باشد.»; درخصوص مجازات تتمیمی تعیین شده به اقامت اجباری پنج ساله آقای ع.ص. که در حال حاضر تبدیل به حبس گردیده با توجه به وضعیت خاص وی از جمله بیماری حاد و سن کم و عدم سابقه کیفری به خاطر جرم موضوع ماده 637 قانون مجازات اسلامی دور از عدالت است. 2ـ مدت محرومیت از حقوق اجتماعی یا اقامت اجباری در محل معین در هر حال نمی تواند بیشتر از مدت مجازات اصلی باشد. اینکه در ماده 19 قانون یاد شده به دادگاه اختیار اعمال تتمیم حکم داده شده اختیاری است که اجرای آن مستلزم استدلال دادگاه در مبانی استدلالی و جهات موجه حکم است.. »; متن کامل لایحه متقاضی هنگام شور قرایت خواهد شد. با وصول تقاضا و ثبت آن پرونده جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرایت گزارش آقای حکیمی نژاد عضو ممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای حبیبی دادیار دیوان عالی کشور؛ اجمالا مبنی بر رد درخواست اعاده دادرسی در خصوص دادنامه شماره 0014 ـ 12/3/90 تجدیدنظرخواسته؛ مشاوره نموده؛ چنین رای می دهد:

رای شعبه دیوان عالی کشور
درخواست اعاده دادرسی آقای ع.ص. با وکالت آقای س.م. نسبت به دادنامه شماره 0014 ـ 12/3/90 صادره از دادگاه کیفری استان م مستقر در بابل با هیچ یک از شقوق ماده 272 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1378 منطبق نمی باشد. فلذا رای به رد درخواست اعاده دادرسی مشارالیه صادر و اعلام می گردد.
رییس شعبه 11 دیوان عالی کشور ـ عضو معاون
صاحب الزمانی ـ حکیمی نژاد

قاضی:
حکیمی نژاد , احمد صاحب الزمانی

منبع
سامانه ملی آرای قضایی

مواد مرتبط با این رای

ماده 20 ـ در صورتی که شخص حقوقی براساس ماده (143) این قانون مسوول شناخته شود با توجه به شدت جرم ارتکابی و نتایج زیان بار آن به یک تا دو مورد از موارد زیر محکوم می شود این امر مانع از مجازات شخص حقیقی نیست: الف ـ انحلال شخص حقوقی ب ـ مصادره کل اموال پ ـ ممنوعیت از یک یا چند فعالیت شغلی یا اجتماعی به طور دائم یا حداکثر برای مدت پنج سال ت ـ ممنوعیت از دعوت عمومی برای افزایش سرمایه به طور دائم یا حداکثر برای مدت پنج سال ث ـ ممنوعیت از اصدار برخی از اسناد تجاری حداکثر برای مدت پنج سال ج ـ جزای نقدی چ ـ انتشار حکم محکومیت به وسیله رسانه ها تبصره ـ مجازات موضوع این ماده در مورد اشخاص حقوقی دولتی و یا عمومی غیر دولتی در مواردی که اعمال حاکمیت می کنند اعمال نمی شود.

مشاهده ماده 20 قانون مجازات اسلامی

ماده 637 ـ قطع کردن و یا از بین بردن کف دستی که به هر علت دارای انگشت نمیباشد موجب ارش است. تبصره ـ در قطع کردن و یا از بین بردن کف دستی که کمتر از پنج انگشت دارد علاوه بر دیه آن انگشتان نسبتی از ارش کف دست نیز ثابت است بدین ترتیب که اگر مچ دست دارای یک انگشت باشد علاوه بر دیه یک انگشت چهار پنجم ارش کف دست و اگر دارای دو انگشت باشد علاوه بر دیه دو انگشت سه پنجم ارش کف دست و اگر دارای سه انگشت باشد علاوه بر دیه سه انگشت دو پنجم ارش کف دست و اگر دارای چهار انگشت باشد علاوه بر دیه چهار انگشت یک پنجم ارش کف دست نیز پرداخت می شود.

مشاهده ماده 637 قانون مجازات اسلامی

ماده 272 ـ در صورت اختلاف دادستان و بازپرس در صلاحیت نوع جرم یا مصادیق قانونی آن حل اختلاف با دادگاه کیفری دویی است که دادسرا در معیت آن انجام وظیفه می کند.

مشاهده ماده 272 قانون آیین دادرسی کیفری

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM