در خصوص اتهام آقای 1- ع. فرزند م. 36 ساله با وکالت آقای ع.ر. 2- خانم الف. فرزند ن. 41 ساله با وکالت خانم س.پ. و آقای ب.ب. هر دو متهم آزاد به لحاظ صدور قرار قبولی وثیقه دایر به رابطه نامشروع غیر زنا موضوع شکایت آقای پ. همسر متهم ردیف دوم با وکالت خانم ص.ز. بدین شرح که خلاصتا شاکی بیان داشته است که مدتی است متوجه شده همسرش الف.ب. با مردی به نام آقای ع. که همسر دختر خاله اش می باشد ارتباط برقرار کرده و با توجه به داشتن دو فرزند 11 و 7 ساله نگران زندگی آینده ایشان بوده که به همین جهت طی تذکرات متعدد به وی ایشان موضوع را انکار و در تاریخ 23/3/91 منزل را ترک کرده و دو فرزند وی را نیز با خود برده است و از یک ماه قبل از خروج وی آقای متهم در محل کار همسرش حاضر شده و او را به کافی شاپ - رستوران و در نهایت به منزل پدرش می رسانده که از تاریخ 17/4/91 به بعد وقتی که وی (آقای متهم) از مراقبت و کنترل همسرش مطلع شده است در محل کار او حاضر نشده لیکن هر روز عصر به بهانه بیرون بردن بچه ها با ایشان قرار گذاشته و وی همسر او را تشویق به
طلاق و جدایی از شوهرش نموده است. فلذا با استناد به شهادت شهود و ارایه تصاویری از خودروی آقای متهم و عکس هایی از همسرش و نیز مصاحبه دکتر روان شناس به نام خانم ز. که از اقوام خانم متهم می باشد با یکی از همکاران مشارالیها که درباره متهم و وضعیت رفتار و روابط وی صحبت نموده اند که صدای ضبط شده در یک حلقه سی دی صوتی توسط شاکی پیاده و در چند برگ که در صفحات 38 تا 48 پرونده منعکس می باشد تقدیم شعبه بازپرسی گردیده است تقاضای محکومیت متهمان را نموده است متهمان خلاصتا ضمن اقرار به حضور و خلوت نمودن در خودروی متهم علت آن را صحبت کردن در مورد مشکلات خانوادگی قلمداد و مضافا آقای متهم بیان داشته که قبلا نیز آقای شاکی خودش چندین مرتبه واسطه او و همسرش خانم ن.ب. در حل اختلافات خانوادگی آنان گردیده است. دادگاه با توجه به محتویات پرونده و ملاحظه نحوه دفاعیات متهمان و وکلای مدافع آنان و مداقه در چگونگی اظهارات اخذ شده از شهود پرونده و ملاحظه عکس های مستند پرونده که اکثرا تصویر خودروی متهم و پلاک انتظامی آن منعکس گردیده است هر چند که روابط متهمان در حدی که در پرونده منعکس می باشد با وجود این که خانم متهمه در قید زوجیت آقای شاکی بوده عرفا پسندیده نبوده و قابل قبول نمی باشد لیکن با عنایت به سوابق فامیلی و رفت و آمد خانوادگی طرفین و این که متهمان علت مصاحبت خود را حل مشکلات پیش آمده خانوادگی عنوان نموده اند و با توجه به نظریات مشورتی اداره حقوقی قوه قضاییه که صرف مکالمه تلفنی و قدم زدن در پارک یا خیابان و یا تنها بودن زن و مردی در یک جا اعم از داخل منزل یا وسیله نقلیه بودن را از مصادیق رابطه نامشروع موضوع ماده637
قانون مجازات اسلامی نداشته است من حیث المجموع برای این دادگاه قناعت وجدانی حاصل نگردیده و به لحاظ عدم کفایت ادله اثباتی به استناد ماده 177
قانون آیین دادرسی کیفری و رعایت اصل 37 قانون اساسی حکم برایت آنان را صادر و اعلام می نماید. این رای حضوری محسوب و ظرف بیست روز از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران است.
دادرس شعبه 1084 دادگاه عمومی جزایی تهران - توحیدلو