مدعای آقای الف.ک. فرزند ت. به طرفیت آقای ح.ق. فرزند ن. مطالبه روزانه 1/000/000 ریال از تاریخ 1392/4/25 الی صدور حکم فعلا مقوم به 220/000/000 ریال و
خسارت دادرسی به جهت عدم تحویل پارکینگ بوده و در شرح دعوی بیان داشته در تاریخ 1392/3/18 خوانده یک دستگاه آپارتمان به انضمام پارکینگ دارای پلاک ثبتی... بخش 11 تهران را با ثمن معین به خواهان فروخته و تعهد نموده بیع را در تاریخ 1392/4/25 به خریدار تحویل نماید. با توجه به آن که فروشنده تاکنون قسمتی از مبیع را تحویل نداده و
وجه التزام نقض تعهد روزانه یک میلیون ریال تعیین گردیده تقاضای صدور حکم داده است. خوانده علی رغم ابلاغ قانونی حضور نیافته و دفاعی معمول نداشته دادگاه نظر به آن که هر چند به موجب ماده 230
قانون مدنی اگر در ضمن معامله شرط شده باشد که در صورت تخلف متخلف مبلغی به عنوان
خسارت تادیه نماید؛ حاکم نمی تواند به بیشتر یا کمتر از آن چه که ملزم شده است محکوم کند و هر چند صرف نقض تعهد متعهد را ملزم به پرداخت
وجه التزام قراردادی می نماید و متعهدله تکلیفی به اثبات تقصیر و یا میزان
خسارت وارده نداشته بلکه صرف نقض تعهد او را محق مطالبه
وجه التزام می نماید؛ ولی نظر به آن که در صورتی که انجام تعهد از ابتداء وجود خارجی نداشته و یا امکان اجرای آن در آتی عقد را نسبت به آن قسمت باطل و شرط را نیز باطل می سازد و استمرار
وجه التزام آن هم برای مدت زمانی نامحدود و محکومیت متعهد به پرداخت آن موجب جمع ثمن و مثمن در جیب خریدار بوده ضمن آن که متعلق قصد طرفین از تعیین
وجه التزام نقض تعهدات اصلی عقد بوده نه تعهدات فرعی و توابع مبیع. بدیهی است در صورتی که تعهدات فرعی مورد نقض قرار گیرد متعهد می تواند حسب مورد معامله را فسخ و یا مطالبه
خسارت و ارش کند. لذا دادگاه دعوی را وارد ندانسته و به استناد ماده 230
قانون مدنی و 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به بی حقی خواهان صادر و اعلام می دارد. رای حضوری و ظرف مهلت 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه های محترم تجدیدنظر استان تهران است.
رییس شعبه 126 دادگاه عمومی حقوقی تهران - یعقوبی محمودآبادی