در خصوص دادخواست آقای (الف. م.) فرزند (الف.) با وکالت آقای (د. الف.) به طرفیت خانم (ع. خ.) فرزند (ع.) به خواسته فسخ نکاح به دلیل تدلیس زوج بدین توضیح که خواهان در دادخواست تقدیمی بیان نمود که مدت چهار ماه پیش با خوانده ازدواج دایم نموده و پس از عقد متوجه شده ام که مشارالیها دارای همسر بوده که خود را باکره معرفی کرده و باعث تدلیس در ازدواج شده است و بعدا در جهت اثبات ادعای خود به پرونده کلاسه 86/257/287 استناد نموده است. نظر به اینکه تنها دلیل خواهان پرونده کلاسه فوق الذکر بوده که در آن زوجه حسب دادنامه شماره 337 مورخ 25/2/86 صادره از شعبه از 257 دادگاه عمومی حقوقی تهران در زمان
طلاق باکره بوده و بر این اساس صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه
طلاق از نوع باین غیر مدخوله صادره شده است لذا با توجه به اینکه خواهان هیچ دلیل و مدرک محکمه-پسندی در جهت اثبات ادعای خود مبنی بر باکره نبودن زوجه و انجام تدلیس ابراز نداشته است لذا دادگاه دعوی وی را وارد ندانسته و با استناد به ماده 1257
قانون مدنی و ماده 197 از
قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب سال 1379 حکم به بطلان دعوی خواهان را صادر و اعلام مینماید. النهایه رای صادره حضوری محسوب و حداکثر ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض و تجدید نظر خواهی در محاکم محترم تجدید نظر استان تهران می باشد.
رییس شعبه 280 دادگاه خانواده تهران - عـلـیـپـور