رای قضایی شماره 9309970221501303

رای قضایی شماره 9309970221501303

مجموعه کامل آرای قوه قضاییه

رای قضایی شماره 9309970221501303


شماره دادنامه قطعی:
9309970221501303

تاریخ دادنامه قطعی:
1393/10/28

گروه رای:
حقوقی

نوع مرجع:
دادگاه تجدیدنظر استان

عنوان رای:
شرط اعمال حق فسخ در تعهدات متقابل

پیام رای:
در صورت طرفینی بودن تعهدات الزام کننده زمانی می تواند تایید فسخ قرارداد به علت عدم انجام تعهدات توسط طرف قرارداد را درخواست کند که خود تعهدات قراردادی را صحیحا صورت داده باشد.

رای دادگاه بدوی
در خصوص دعوی آقای پ. پ. با وکالت آقای ع.الف. ق. به طرفیت شرکت تعاونی مسکن.. . مرکزی با وکالت آقای م. ث.ق.ج. به خواسته تایید فسخ قرارداد (مالی ) مقوم به 51/000/000 ریال پرداخت حق الوکاله به مبلغ 1/900/000 ریال و مطالبه خسارات دادرسی با عنایت به مفاد دادخواست تقدیمی و استماع اظهارات وکلای متداعیین و مستندات ابرازی اولا - ایراد وکیل خوانده به عدم قابلیت استماع دعوی مطروحه با توجه به وجود شرط داوری در قرارداد و ملزم بودن متقاضی فسخ به ارجاع امر به داوری موجه نبوده و مردود می باشد زیرا شرط داوری موضوع ماده 9 قرارداد فیمابین مربوط به اختلاف ناشی از تعبیر تفسیر و اجرای مفاد قرارداد می باشد نه انحلال آن و به لحاظ اینکه اعتبار شرط داوری مذکور به بقای قرارداد می باشد داوران نمی توانند قراردادی را منحل کنند که موجه شرط مذکور بوده است ثانیا - اگر چه در بند 6 قرارداد متمم مورخ 1391/4/21 در دو حالت تاخیر بیش از یک ماه در پرداخت چکها حق فسخ قرارداد برای طرف قرارداد ایجاد می نماید. لیکن فروشنده در صورتی می تواند به شرط مزبور استناد نماید که خود برابر مفاد بندهای 5 و4 متمم قرارداد فیمابین به تعهدات مربوط به خود از جمله تسلیم وکالت نامه بلاعزل با حق انتقال قدرالسهم به خریدار و ارایه اسناد مربوط به تطبیق پیشرفت فیزیکی پروژه حسب برنامه زمانبندی با مواعد چک های مورد ادعاء عمل نموده باشد و الا غرض از وضع این شروط که محقق کامل قرارداد فیمابین است حاصل نخواهد شد و با توجه به اصل تفسیر در پرتو کل قرارداد تجزیه عناصر و تعهدات مقرر در قراردادهای فیمابین و تمسک به آن بخش از تعهدات که به نفع مدعی وضع شده است بدون اعتنا به تعهدات و تکالیف مربوط به خود خلاف عدالت و نصفت قضایی و اصل لزوم توافقات خصوصی است. ثالثا - از جانب وکیل خواهان دلیل و مدرکی بر اثبات تعهد موکل خویش و صرف تخلف خوانده در خصوص شروط مذکور ارایه نشده است که با این وصف الزام خوانده به شرح خواسته فاقد مبنای حقوقی بوده و بر خلاف مصرحات شروط قراردادی می باشد که طرفین در خصوص آن توافق نموده اند لهذا بنا به مراتب فوق دعوی مطروحه را بنظر ثابت تشخیص نداده و به استناد مواد 10 219 237 1257 و 1301 قانون مدنی و ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاههای عمومی و انقلاب حکم بر بطلان دعوی خواهان را صادر و اعلام می نماید. رای صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر خواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رییس شعبه 221 دادگاه عمومی حقوقی تهران - ربیع احمدوند

رای دادگاه تجدیدنظر استان
تجدیدنظرخواهی اقای پ. پ. با وکالت اقای ع.الف. ق. به طرفیت شرکت تعاونی مسکن.. . با وکالت اقای م. ث.ق.ج. نسبت به دادنامه شماره 430-1393/6/9 شعبه 221 دادگاه عمومی تهران که به موجب ان دعوی تجدیدنظرخواهان به خواسته تایید فسخ قرارداد 1390/3/11 و متمم مورخ 1390/4/21 به علت قصور در پرداخت وجه چکهای موضوع قرارداد مورد اجابت قرار نگرفته و دادگاه با توجه به طرفینی بودن تعهدات به شرح دادنامه معترض عنه انشاء رای کرده است. به نظر این دادگاه برخلاف استدلال وکیل تجدیدنظرخواهان در سه سطر پایانی بند 6 قرارداد متمم طرفین ملزم به انجام تعهد گردیده اند و الزام کننده زمانی می تواند تایید فسخ را بخواهد که خود تعهدات قراردادی را صحیحا صورت داده باشد علی ایحال استدلال دادگاه در صدور رای خالی از ایراد موثر بوده و خللی به رای صادره شده وارد نیست مستندا به ماده 358 قانون ایین دادرسی مدنی ضمن رد اعتراض دادنامه موصوف را تایید می نماید. این رای قطعی است.
رییس و مستشار شعبه 15 دادگاه تجدیدنظر استان تهران
محمد عشقعلی - ناصر الف. ی

قاضی:
محمد عشقعلی

منبع
سامانه ملی آرای قضایی

مواد مرتبط با این رای

ماده 10 - قراردادهای خصوصی نسبت به کسانی که آن را منعقد نموده اند در صورتی که مخالف صریح قانون نباشد نافذ است.

مشاهده ماده 10 قانون مدنی

ماده 219 - عقودی که بر طبق قانون واقع شده باشد بین متعاملین و قائم مقام آن ها لازم الاتباع است مگر این که به رضای طرفین اقاله یا به علت قانونی فسخ شود.

مشاهده ماده 219 قانون مدنی

ماده 237 - هرگاه شرط در ضمن عقد شرط فعل باشد اثباتا یا نفیا کسی که ملتزم به انجام شرط شده است باید آن را به جا بیاورد و در صورت تخلف طرف معامله می تواند به حاکم رجوع نموده تقاضای اجبار به وفای شرط بنماید.

مشاهده ماده 237 قانون مدنی

ماده 1257 - هرکس مدعی حقی باشد باید آن را اثبات کند و مدعی علیه هر گاه در مقام دفاع مدعی امری شود که محتاج به دلیل باشد اثبات امر برعهده او است.

مشاهده ماده 1257 قانون مدنی

ماده 1301 - امضایی که در روی نوشته یا سندی باشد بر ضرر امضاء کننده دلیل است.

مشاهده ماده 1301 قانون مدنی

ماده 197 - اصل برائت است بنابراین اگر کسی مدعی حق یا دینی بر دیگری باشد باید آن را اثبات کند درغیر این صورت با سوگند خوانده حکم برائت صادر خواهد شد.

مشاهده ماده 197 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM