در خصوص تجدید نظر خواهی آقای م.س. به طرفیت آقای م.ر. نسبت به دادنامه شماره 313 مورخ 1392/8/9 شعبه پنجم دادگاه حقوقی تهران که متضمن محکومیت تجدید نظر خواه به پرداخت مبلغ یکصد میلیون ریال بابت 5 فقره
سفته به شرح مندرج در دادنامه ابتدایی به علاوه هزینه دادرسی و
خسارت تاخیر از زمان تقدیم دادخواست به اعتبار مبلغ رسمی
سفته ها می باشد؛ دادگاه با عنایت به اینکه
سفته های مورد مطالبه صرفا مورد امضاء واقع گردیده و مندرجات
سفته های مذکور تکمیل نگردیده و مورد واخواست واقع نگردیده و از این حیث امکان ورود در ماهیت اسناد مذکور به لحاظ اینکه واجد امتیازات خاص اسناد تجاری نبوده ممکن نمی باشد؛ و نظر به اینکه دفاعیات تجدید نظر خواه مراجعت به این امر دارد که وصول وجه مورد مطالبه از باب انجام اقدامات غیر قانونی و تحصیل معافیت نظام وظیفه بوده و از این حیث دفاع موجهی از طرف خواهان با عنایت به مستندات تقدیمی خوانده ارایه نگردیده فلذا روابط حقوقی طرفین فاقد مشروعیت لازم قانونی به شرح بند 4 ماده 190
قانون مدنی احراز و از این حیث نمی تواند موجد اثر قانونی باشد. بنابراین با وارد تشخیص دادن تجدیدنظر خواهی مستند به ماده 358
قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی و نقض دادنامه معترض عنه حکم به بطلان دعوای تقدیمی صادر و اعلام می شود. رای دادگاه قطعی است.
رییس و مستشار شعبه 37 دادگاه تجدید نظر استان تهران
جمشیدی - حمیدی