تجدیدنظرخواهی آقای ب.ه. به طرفیت خانم م.ر. با وکالت آقایان م.م. و ی.گ. نسبت به دادنامه شماره 161-9/2/93 صادره از شعبه 271 دادگاه خانواده تهران وارد و موجه است و رای مزبور که به موجب آن حکم بر بطلان دعوی تجدیدنظرخواه به خواسته ابطال
سند رسمی شماره 17920-24/6/70 دفترخانه شماره.. . تهران (اقرارنامه ی افزایش
مهریه) صادر گردیده مغایر با قانون و موازین شرعی و دلایل موجود در پرونده می باشد زیرا همان گونه که در نظریه شماره 35079/30/88 مورخ 11/5/88 فقهای محترم شورای نگهبان آمده است
مهریه همان است که در ضمن عقد نکاح تعیین گردیده و افزایش آن بعد از عقد آن هم با اقرارنامه شرعا صحیح نیست به عبارت دیگر درصورتی که در ضمن عقد نکاح
مهریه تعیین نشده باشد بعد از عقد طرفین می توانند در مورد
میزان مهریه توافق و تراضی نمایند و در صورت عدم تراضی نوبت به مهرالمثل می رسد و لکن وقتی در ضمن عقد مهر تعیین شده و زوجه مهرالمسمی دارد افزایش آن با اقرارنامه صحیح نیست و این چنین اقراری باطل و بلااثر است و درنتیجه اقرارنامه رسمی که بر مبنای این اقرار تنظیم می گردد باطل و بلااثر است و برخلاف ادعای وکیل تجدیدنظر خوانده اقرار به افزایش مهرالمسمی از شمول ماده 10
قانون مدنی خارج است زیرا این اقرار قراردادی نیست که مشمول ماده 10
قانون مدنی باشد نهایت امر این است که این اقدام وعده و تعهد ابتدایی است و از سوی زوج چنین تعهد و وعده ای شرعا و قانونا لازم الوفاء نیست بنابراین با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظر خواسته نقض و حکم بر بطلان
سند رسمی شماره 17920- 24/6/70 دفترخانه شماره.. . تهران صادر و اعلام می گردد. این رای قطعی است.
رییس شعبه 30 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
بیگدلی ـ پایدار پویا