تجدیدنظرخواهی خانم الف.ق. به طرفیت آقای خ.ج. نسبت به دادنامه شماره 990 مورخ 24/9/92 صادره از شعبه 4 دادگاه عمومی حقوقی تهران مبنی بر صدور حکم بر بی حقی خواهان (تجدیدنظرخواه) در دعوی مطالبه اجرت المثل تصرف خوانده دریک واحد آپارتمان موضوع
قرارداد اجاره مورخ 1/4/90 از تاریخ انقضاء
مدت اجاره (15/4/91) تا 2/6/92 مقوم به مبلغ پنجاه ویک میلیون ریال در جلسه اول دادرسی خواسته دعوی از تاریخ 15/4/91 تا 15/6/92 (تاریخ تخلیه مورد اجاره) افزایش یافته است وارد می باشد زیرا به موجب بند 14-6
قرارداد اجاره مقررشده مستاجر مکلف است به محض اتمام
مدت اجاره عین مستاجره را بدون هیچ گونه عذر و بهانه ای تخلیه و به موجر تسلیم نماید چنانچه مستاجر
مورد اجاره را راس تاریخ انقضاء تخلیه کامل ننماید و یا به هر دلیلی از تسلیم آن به موجر خودداری نماید موظف است روزانه مبلغ یک صد هزار ریال به عنوان اجرت المثل ایام تصرف به موجر بپردازد با توجه به اینکه تجدیدنظر خوانده (مستاجر) دلیل اثباتی بر
تخلیه مورد اجاره در تاریخ انقضاء
مدت اجاره اقامه نکرده و مطابق رای شماره 406 مورخ 14/5/92 صادره از شعبه 112 دادگاه عمومی تهران به لحاظ عدم
تخلیه مورد اجاره دعوی تجدیدنظر خوانده مبنی بر مطالبه مبلغ 000/000/450 ریال ودیعه مسموع شناخته نشده است بنابراین وفق شرط فوق الذکر ذمه تجدیدنظر خوانده به پرداخت اجرت المثل روزانه یک صد هزار ریال از تاریخ 15/4/91 تا تاریخ 15/6/92 در قبال تجدیدنظرخواه مشغول بوده و دفاع نامبرده مبنی بر عدم تخلیه به لحاظ عدم پرداخت ودیعه موجه نبوده و نمی تواند تعهد وی به
تخلیه مورد اجاره در راس تاریخ انقضاء
مدت اجاره را ساقط کند لذا ضمن پذیرش تجدیدنظرخواهی به استناد صدر ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظر خواسته را نقض نموده و با توجه به جهات و دلایل فوق الذکر دعوی خواهان را ثابت تشخیص داده مستندا به ماده 10 و 494
قانون مدنی آقای خ.ج. را به پرداخت مبلغ 000/000/42 ریال بابت اصل خواسته به علاوه پرداخت هزینه دادرسی و
خسارت تاخیر تادیه از تاریخ 2/6/92 تا اجرای حکم به خانم الف.ق. محکوم می نماید دعوی زاید بر مبلغ فوق الذکر محکوم به بطلان اعلام می شود این رای قطعی است.
رییس شعبه 6 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
فارسیجانی ـ اقتصادی