در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.ح. فرزند الف. نسبت به دادنامه شماره 9201140 مورخ 30/10/92 صادره از شعبه 1152 دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن تجدیدنظرخواه به
اتهام توهین به پرداخت مبلغ یک میلیون ریال به عنوان جزای نقدی به نفع صندوق دولت محکوم گردیده است؛ با توجه به محتویات پرونده اولا: اعتراض تجدیدنظرخواه در خصوص تهدید است در حالی که اساسا دادگاه محترم بدوی محکومیتی راجع به تهدید صادر نکرده است. ثانیا در خصوص
اتهام توهین با توجه به محتویات پرونده با ملاحظه مفاد گواهی اشاره به
توهین شده است لیکن الفاظ و عبارت
توهین آمیز را ذکر نکرده است با توجه به قانون استفساریه نسبت کلمه اهانت از جانب مجلس شورای اسلامی که اعلام داشته است:
توهین عبارت است از به کار بردن الفاظ که صریح یا ظاهر باشد و یا ارتکاب اعمال و انجام حرکاتی که به لحاظ عرفیات جامعه و با در نظر گرفتن شرایط زمانی و مکانی و موقعیت اشخاص موجب تحقیر آنان شود با عدم ظهور
الفاظ توهین تلقی نمی گردد. علی هذا مستندا به بند 1 از شق ب ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته مستندا به بند الف ماده 177 قانون مرقوم و اصل 37 قانون اساسی حکم بر برایت تجدیدنظرخواه صادر می گردد. این رای قطعی است.
مستشاردادگاه شعبه 57دادگاه تجدیدنظر تهران- مستشاردادگاه
موذن - ناصری نژاد