خانم م.م. به طرفیت آقای م.پ. شوهرش دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه
طلاق به لحاظ عدم پرداخت
نفقه علی رغم الزام او به پرداخت آن مستندا به فتوکپی سند نکاحیه مـورخ 8/1/74 کـه دلالت بر رابطه زوجیت فی مابین داشته و نیز تصویر دادنامه 90/354 صادره از شعبه 120 دادگاه جزایی شیراز که مفادا دلالت بر محکومیت زوج به اتهام ترک انفاق زن و فرزندش و 5 ماه حبس تعزیری دارد و رای صادره قابل واخواهی و غیابی بوده است پرونده به شعبه هفتم دادگاه عمومی خانواده شیراز ارجاع شده است دادگاه وقت جهت رسیدگی تعیین نموده است در جلسه دادرسی مورخ 18/11/90 وکلای انتخابی زوجین و اصحاب دعوی حضور داشته اند از جهت مذاکرات اصلاحی به پیشنهاد دادگاه و موافقت اصحاب دعوی وقت احتیاطی تعیین شده است در تاریخ 18/12/90 چون نتیجه مذاکرات اصلاحی فی مابین اعلام نشده دادگاه دستور تعیین وقت با قرار ارجاع امر به داوری صادر نموده است. داور زوج توسط وکیل او معرفی شده است داور زوجه نیز معرفی شده است نظریه داوران نیز اعلام شده است. در جلسه مورخ 5/6/91 زوجه گفته است همسرم مرا می زند فحاشی می کند مشروب می خورد دایم الخمر است
نفقه من و بچه ام را پرداخت نمی کند وسایل خانه را خورد می کند حقوق مالی ام را جداگانه پیگیری می کنم به هیچ وجه حاضر به سازش با او نیستم وکیل خوانده گفته است دعوی بی اساس زوجه که متکی به دلیل نیست وضعیت او به کیفیتی که بتواند از شروط ضمن عقد برای
طلاق استفاده کند نبوده در حالی که مدارک ارایه شده از طرف موکل فیش های بانکی پرداخت
نفقه علی رغم حکم تمکین او که از دادگاه صادر شده است موید ناسازگاری خود اوست موکل
نفقه او را پرداخت نموده به موجب دادنامه صادره از شعبه 25 دادگاه خانواده او ملزم به تمکین گردیده است موکل درخواست تداوم زوجیت داشته و با
طلاق موافقت نمی نماید خواسته خواهان قابل توجیه از نظر قانونی نیست ادعای زوجه مبنی بر دایم الخمر بودن موکل کذب محض است. دادگاه مقرر نموده وقت جهت دادرسی تعیین شود و حضورا به طرفین ابلاغ نموده است و پس از آنان خواسته است که شهود خود را حاضر نمایند در ضمن شرحی به کلانتری مربوطه ارسال نموده است تا در مورد وضعیت اخلاقی زوجین و این که آیا زوج دایم الخمر است یا خیر و همسرش را مورد ایراد ضرب و فحاشی قرار داده یا خیر تحقیق و نتیجه را اعـلام نمایند. زوجه نیز بـرای آزمـایش بارداری به پزشکی قانونی معرفی شود وکیل زوجه در لایحه ای تصویر اوراق پرونده کیفری و تصویر دادنامه 91/508 شعبه 7 دادگاه خانواده شیراز را که بر محکومیت زوج به پرداخت
نفقه معوقه از تاریخ 20/5/89 به مبلغ شانزده میلیون و دویست هزار ریال و
نفقه فرزند مشترک به مبلغ هشت میلیون و چهار صد هزار ریال به انضمام هزینه دادرسی و حق الزحمه کارشناسی در حق زوجه صادر شده است و پیوست لایحه وی می باشد درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش نموده است گزارش مامور تحقیق کلانتری در برگ 72 پرونده حاکی از این است که همسایگان محل گفته اند زوج به شغل کارگری و 18 ماه در آدرس مندرج در فوق سکونت داشته بارها مشاهده کرده اند که بین زوجین درگیری ایجاد و زوج اقدام به کتک کاری زوجه نموده و با فحاشی همسرش را از منزل بیرون رانده است. مدت 2 سال است که هیچ گونه
نفقه ای دریافت ننموده لازم به ذکر است نامبرده از مشروبات الکلی استفاده می نماید در این گزارش هویت همسایگان و اظهارکنندگان مراتب مندرج در گزارش درج نشده است. در جلسه دادرسی مورخ 1/8/91 دو نفر گواه گفته اند زوج فردی خوب و هیچ بدی از او ندیده اند و اهل شرب خمر نبوده و ما ندیده ایم زن و بچه اش را بزند دو نفر گفته است مستاجر منزل پدر زوجه هستند دو بار دیده اند که زوجه با چشم گریان آمده است. یک نفر از شهود تعرفه شده که هوبت خود را فرزند مشترک زوجین اعلام نموده است بر صحت ادعای مادرش و استفاده پدرش از نوشابه الکلی با توجه به CD تهیه شده و ایراد ضرب به مادرش پس از برخوردهای فیزیکی با آنان و قفل زدن درب منزل پس از اخراج مادرش و خودش در 5/2 سال قبل از سوی پدرش گواهی داده است. دادگاه با توجه به این که دعوی خواهان را ثابت ندانسته و اظهارات شهود به کیفیتی که بر حقانیت او و صحت ادعای او دلالت کند چون معارض بوده است ندانسته با غیر ثابت مشخص شدن عسر و حرج زوجه حکم به بطلان دعوی خواهان صادر نموده است. از این رای وکیل زوجه تجدیدنظرخواهی نموده است و مستند او برای نقض دادنامه اصداری و عدم توجه به دلایل ابرازی دادنامه های 50891 شعبه 7 دادگاه خانواده بوده که بر محکومیت زوج به پرداخت
نفقه از 20/5/89 تا زمان صدور حکم صادر شده و نیز دادنامه غیابی شعبه 120 دادگاه جزایی شیراز که در تاریخ 18/3/90 حکم محکومیت زوج به لحاظ ترک انفاق صادر شده و نیز دادنامه 90/1083 شعبه 19 دادگاه تجدیدنظر استان فارس که موید عدم پرداخت
نفقه توسط زوج می باشد تصویر دادنامه 91/1196 مورخ 30/10/91 صادره از شعبه 16 دادگاه تجدیدنظر که در برگ 106 پرونده در مرحله تجدیدنظر ارایه شده حاکی است تجدیدنظرخواهی زوج از دادنامه 91/508 شعبه 7 دادگاه عمومی شیراز عینا در مورد محکومیت زوج بابت
نفقه زوجه پرونده اش تایید شده است تصویر دادنامه 90/1083 صادره از شعبه 19 که در برگ 108 پرونده پیوست شده است حاکی است دادنامه 885-90 و 354/90 شعبه 120 جزایی شیراز در مقام تجدیدنظرخواهی وکیل زوج مورد تایید قرار گرفته و با تخفیف مجازات حبس به جزای نقدی قطعی گردیده است دادگاه تجدیدنظر در تاریخ 28/1/92 با اعلام ختم دادرسی به شرح دادنامه 92/90 با توجه به مفاد لایحه تجدیدنظرخواهی و مستندات تجدیدنظرخواه که زوجه در یک مقطع زمانی بابت
نفقه معوقه خود اقامه دعوی نموده و تجدیدنظرخوانده نیز به پرداخت
نفقه معوقه محکوم گردیده و بنا به استنباط از ماده 1129
قانون مدنی استنکاف زوج از دادن
نفقه ناظر بر
نفقه معوقه نیست بلکه ناظر بر
نفقه آینده است و زوج مدعی پرداخت
نفقه است و دلیلی بر عدم امکان و الزام زوج ارایه نشده و شرایط اجرای ماده مذکور محقق نیست و با توجه به جهتی که تجدیدنظرخواه بر این مبنا خواستار
طلاق گردیده و این که ایراد اعتراض موثر و مدللی که فسخ دادنامه معترض عنه را ایجاب کند به عمل نیامده و رای صادره خالی از اشکال می باشد با رد تجدیدنظرخواهی مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی آن را تایید نموده است اکنون از این رای زوجه توسط وکیلش فرجام خواهی نموده که هنگام شور لایحه وکیلش با گزارش پرونده قرایت می شود.