1 2 3 4) اولا: صدور همزمان دو قرار (منع تعقیب نسبت به اتهام قتل عمدی و جلب به دادرسی نسبت به اتهام قتل غیر عمدی) بر خلاف موازین قانونی و ناشی از اشتباه است و اشکالات و ابهامات مطروحه در فرض سوال ناشی از همین اشتباه است. ثانیا: هرگاه چنین اشتباهی صورت گرفته باشد به نظر می رسد درصورتی که به قرار منع تعقیب اعتراض شود و حوزه قضایی فاقد دادگاه کیفری یک باشد با عنایت به ملاک ماده 313
قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و اصلاحات والحاقات بعدی رسیدگی به اعتراض مزبور و کیفر خواست قتل غیر عمدی باید توامان در دادگاه کیفری دو مربوط رسیدگی شود و اگر این دادگاه معتقد به عمدی بودن قتل باشد باید قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه کیفری یک صادر کند و در این حالت نقض قرار منع تعقیب توسط دادگاه کیفری دو یا کیفری یک مرجوع الیه موضوعیت ندارد زیرا همزمان نسبت به همین رفتار مجرمانه قرار جلب به دادرسی نیز صادر شده است و اگر به قرار منع تعقیب اعتراض نشده باشد و دادگاه کیفری دو معتقد به عمدی بودن قتل باشد نیز به شرح فوق قرار عدم صلاحیت صادر می کند و چنانچه دادگاه کیفری یک نیز همین اعتقاد را داشته باشد قطعیت قرار منع تعقیب صادره توسط دادسرا که بر خلاف موازین قانونی است با توجه به اینکه تشخیص عنوان مجرمانه صحیح در هر حال با دادگاه رسیدگی کننده است مانع رسیدگی دادگاه مزبور بر مبنای تشخیص خود نیست و در این حالت نیازی به اصلاح کیفرخواست و یا صدور کیفرخواست مجدد نمی باشد./