نظریه مشورتی شماره 7/99/1923

نظریه مشورتی شماره 7/99/1923

مجموعه کامل نظریات مشورتی

نظریه مشورتی شماره 7/99/1923


شماره نظریه:
7/99/1923

شماره پرونده:
99-186/2-1923 ک

تاریخ نظریه:
1399/12/09

استعلام
وفق تبصره 3 ماده 25 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 آثار تبعی محکومیت در آزادی مشروط از تاریخ اتمام مدت های مندرج در ماده 25 رفع می شود. قانونگذار در خصوص تعلیق اجرای مجازات بیانی در خصوص تاریخ رفع آثار تبعی محکومیت همانند آزادی مشروط و یا عفو صریحا و تلویحا ندارد؛ لذا اولا آیا می توان قائل به این نظر بود که قانونگذار در تبصره 3 ماده 25 قانون مجازات اسلامی با آگاهی و حکمت در خصوص تاریخ شروع آثار تبعی محکومیت از زمان تعلیق اجرای مجازات بیانی ندارد؟ ثانیا اگر قانونگذار شروع آثار تبعی محکومیت در تعلیق اجرای مجازات را همانند آزادی مشروط نمی داند آیا شروع آثار تبعی مجازات در تعلیق اجرای مجازات از تاریخ اتمام مدت حبس اصلی محکوم مصرح در دادنامه است؟ یا همانند آزادی مشروط از تاریخ تعلیق مجازات است؟ برای مثال شخصی به پنج سال حبس محکوم و حبس به مدت دو سال تعلیق می شود از طرفی محکوم به مدت دو سال از حقوق اجتماعی وفق ماده 25 محروم می باشد آیا شروع آثار تبعی محکومیت بعد از پنج سال است یا از تاریخ تعلیق؟ ثالثا آیا با توجه به تفسیر مضیق قوانین کیفری و تفسیر به نفع محکوم در مواقع شک و تصریح ماده 52 قانون مجازات اسلامی مبنی بر این که اگر محکوم در مدت تعلیق مرتکب جرمی نشود محکومیت تعلیق بی اثر می شود می توان گفت که مقصود قانونگذار از عبارت بی اثر رفع آثار تبعی تعلیق اجرای مجازات همانند آزادی مشروط است؛ به ویژه با توجه به تصریح ماده 134 اصلاحی قانون مجازات اسلامی که اعمال آزادی مشروط تعلیق و عفو را در حکم اجرای مجازات قلمداد کرده است؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
طبق ماده 25 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 صرفا محکومیت قطعی در جرایم عمدی پس از اجرای حکم یا شمول مرور زمان محکوم علیه را در مدت های مقرر در ذیل این ماده از حقوق اجتماعی محروم می کند (به عنوان مجازات تبعی). بنابراین تا زمانی که حکم اجرا نشده یا مشمول مرور زمان نگردیده آثار تبعی آن هم قابل اجرا نیست؛ و در مواردی که قرار تعلیق اجرای مجازات اصلی صادر شده است به لحاظ تعلیق مجازات اصلی اجرا نمی شود و در نتیجه مجازات تبعی نیز در مدت تعلیق قابل اجرا نخواهد بود و چنانچه محکوم علیه از تاریخ صدور قرار تعلیق اجرای مجازات تا پایان مدت تعلیق مرتکب یکی از جرایم مذکور در ماده 52 قانون یاد شده نشود به صراحت قسمت اخیر ماده اخیر¬الذکر محکومیت تعلیقی بی اثر می شود و به تبع آن آثار این محکومیت یعنی مجازات تبعی نیز منتفی است. بدیهی است چنانچه قرار تعلیق اجرای مجازات به یکی از جهات مقرر در قانون لغو شود مجازات معلق باید اجرا شود و چنانچه دارای مجازات تبعی باشد از تاریخ اتمام اجرای مجازات اصلی محکوم مطابق بندهای مقرر در ذیل ماده 25 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 از حقوق اجتماعی به عنوان مجازات تبعی محروم می شود.

منبع
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مواد مرتبط با این نظریه مشورتی

ماده 25 ـ محکومیت قطعی کیفری در جرایم عمدی پس از اجرای حکم یا شمول مرور زمان در مدت زمان مقرر در این ماده محکوم را از حقوق اجتماعی به عنوان مجازات تبعی محروم می کند: الف ـ هفت سال در محکومیت به مجازات های سالب حیات و حبس ابد از تاریخ توقف اجرای حکم اصلی ب ـ سه سال در محکومیت به قطع عضو قصاص عضو در صورتی که دیه جنایت وارد شده بیش از نصف دیه مجنی علیه باشد نفی بلد و حبس تا درجه چهار پ ـ دو سال در محکومیت به شلاق حدی قصاص عضو در صورتی که دیه جنایت وارد شده نصف دیه مجنی علیه یا کمتر از آن باشد و حبس درجه پنج تبصره 1 ـ در غیر موارد فوق مراتب محکومیت در پیشینه کیفری محکوم درج می شود لکن در گواهی های صادره از مراجع ذیربط منعکس نمی گردد مگر به درخواست مراجع قضایی برای تعیین یا بازنگری در مجازات تبصره 2 ـ در مورد جرایم قابل گذشت در صورتی که پس از صدور حکم قطعی با گذشت شاکی یا مدعی خصوصی اجرای مجازات موقوف شود اثر تبعی آن نیز رفع می شود. تبصره 3 ـ در عفو و آزادی مشروط اثر تبعی محکومیت پس از گذشت مدت های فوق از زمان عفو یا اتمام مدت آزادی مشروط رفع می شود. محکوم در مدت زمان آزادی مشروط و همچنین در زمان اجرای حکم نیز از حقوق اجتماعی محروم می گردد.

مشاهده ماده 25 قانون مجازات اسلامی

ماده 52 ـ هرگاه محکوم از تاریخ صدور قرار تا پایان مدت تعلیق مرتکب جرم عمدی موجب حد قصاص دیه یا تعزیر تا درجه هفت نشود محکومیت تعلیقی بیاثر می شود.

مشاهده ماده 52 قانون مجازات اسلامی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM