نظریه مشورتی شماره 7/99/1500

نظریه مشورتی شماره 7/99/1500

مجموعه کامل نظریات مشورتی

نظریه مشورتی شماره 7/99/1500


شماره نظریه:
7/99/1500

شماره پرونده:
99-168-1500 ک

تاریخ نظریه:
1399/10/23

استعلام
پرونده در دادسرا منتهی به قرار منع تعقیب شده و این قرار در دادگاه قطعیت یافته است. پس از آن مشخص می شود راجع به یکی از متهمان یا شکایت احدی از شکات اظهار نظر نشده است. آیا می بایست وفق ماده 381 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 عمل کرد یا این که رسیدگی مجدد و قرار جدید صادر شود؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
مقام قضایی مکلف است در مورد شکایت هر یک از شکات یا اتهام هر یک از متهمان به طور جداگانه و مستقل اتخاذ تصمیم کند و مورد از شمول ماده 381 قانون آیین دادرسی کیفری خارج است. حکم این ماده ناظر به حالتی است که مقام قضایی در اتخاذ تصمیم مرتکب یکی از اشتباهات موضوع ماده شده است و شامل مواردی نمی شود که تصمیمی اتخاذ نشده است. بنابراین در فرض پرسش دادسرا مکلف است نسبت به مواردی که تصمیم گرفته نشده است وفق مقررات تصمیم مقتضی را اتخاذ کند.

منبع
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مواد مرتبط با این نظریه مشورتی

ماده 381 ـ هرگاه در تنظیم و نوشتن رای دادگاه سهو قلمی مانند کم یا زیاد شدن کلمه ای رخ دهد و یا اشتباهی در محاسبه صورت گیرد چنانچه رای قطعی باشد یا به علت عدم تجدید نظرخواهی و انقضای مواعد قانونی قطعی شود یا هنوز از آن تجدید نظرخواهی نشده باشد دادگاه خود یا به درخواست ذینفع یا دادستان رای تصحیحی صادر می کند. رای تصحیحی نیز ابلاغ می شود. تسلیم رونوشت یا تصویر هریک از آراء جداگانه ممنوع است. رای دادگاه در قسمتی که مورد اشتباه نیست درصورت قطعیت اجراء می شود. تبصره 1 ـ در مواردی که اصل رای دادگاه قابل واخواهی تجدید نظر یا فرجام است تصحیح آن نیز در مدت قانونی قابل واخواهی تجدید نظر یا فرجام میباشد. تبصره 2 ـ هرگاه رای اصلی به واسطه واخواهی تجدید نظر یا فرجام نقض شود رای تصحیحی نیز بی اعتبار می شود.

مشاهده ماده 381 قانون آیین دادرسی کیفری

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM