اولا هر چند زوجه می تواند در قالب شرط موضوع ماده 1114
قانون مدنی حق تعیین شهر روستا و یا حتی کشور محل سکونت را نیز تحصیل کند اما ا
طلاق شرط تعیین محل سکونت و امثال آن انصراف به شهر محل سکونت مشترک یا سکونت زوجه در زمان ازدواج داشته و در هر حال تفسیر شرط و احراز اراده مشترک و دامنه شرط با مرجع رسیدگی کننده است. ثانیا واگذاری اختیار تعیین منزل به زوجه فی نفسه به معنای نادیده گرفتن حکم مقرر در ماده 1107
قانون مدنی از حیث تناسب منزل با شوون زوجه نیست؛ بنابراین در فرض سوال چنان چه دادگاه احراز کند که تعیین شهر محل سکونت نیز به زوجه واگذار شده است متعاقب تعیین شهر وی باید با لحاظ ضابطه مندرج در ماده یادشده منزل مورد نظر را تعیین کند و زوج نیز ملتزم به تهیه آن است و در صورتی که قادر به تهیه آن نباشد احکام مقرر برای عدم قدرت زوج به تامین
نفقه زوجه مجرا خواهد بود.