1- در فرض سوال که موجر
سرقفلی یک باب مغازه را به مستاجر واگذار کرده است و
اجاره مذکور مشمول قانون روابط موجر و مستاجر سال 1356 است واگذاری حق
سرقفلی باعث نمی شود که ملک مذکور از شمول مقررات مربوط به قانون یادشده از جمله مقررات مربوط به
حق فسخ و تخلیه خارج شود. 2- نظر به این که حق
سرقفلی ناشی از توافق مالک و مستاجر است و این حق پس از تصویب قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 1356 نیز در حقوق ایران به رسمیت شناخته شده و از جمله در ماده 9 آیین نامه قانون تعدیل
مال الاجاره مستغلات مصوب 15/11/1317 به آن تصریح شده است و وضع مقرراتی در خصوص پیدایش و زوال حقی با عنوان «کسب و پیشه» به حکم قانون در قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 1356 که در مقام حمایت از مستاجر بوده است به حقوق ناشی از توافقات طرفین عقد که ممکن است در قالب شروط ضمن عقد نیز ایجاد شود خللی نمی رساند و در فرضی که دادگاه احراز کند در
قرارداد اجاره مشمول قانون سال 1356 نیز طرفین حق
سرقفلی پیش بینی کرده اند زوال
حق کسب و پیشه ناشی از حکم قانون به حق
سرقفلی مقرر بین طرفین خللی وارد نمی کند و ارزیابی ریالی آن با لحاظ نکات فنی به عمل می آید. 3- مطالبه
سرقفلی در فرض سوال مستلزم طرح دعوای مربوط مانند دعوای تقابل است. 4- با توجه به تفاوت های ماهوی حق
سرقفلی و
حق کسب و پیشه یا تجارت حکم به استرداد
سرقفلی از شمول ماده 19 قانون روابط موجر و مستاجر سال 1356 خروج موضوعی دارد.