اولا با توجه به ماده 3 اصلاحی 1/8/1385
قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها و لحاظ
رای وحدت رویه شماره 707 مورخ 21/12/1386
هیات عمومی دیوان عالی کشور چنان چه مالکان یا متصرفان اراضی زراعی و باغ های موضوع این قانون به صورت غیرمجاز یعنی بدون اخذ مجوز کمیسیون مقرر در این قانون اقدام به
تغییر کاربری نمایند صدور حکم
قلع و قمع بنا و مستحدثات به تبع جرم وظیفه دادگاه کیفری رسیدگی کننده به جرم است. بنابراین
قلع و قمع بنا موضوع تبصره 2 ماده 10 قانون مذکور توسط ماموران جهاد کشاورزی با توجه به مواد 3 و10 این قانون پس از اعلام به مراجع قضایی و صدور حکم امکان پذیر است. ثانیا طبق ماده 484 (اصلاحی 24/3/1394) قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 اجرای احکام کیفری بر عهده دادستان است و طبق تبصره 3 ماده مذکور اجرای احکام کیفری صادره از دادگاه های بخش به عهده رئیس دادگاه و در غیاب وی با دادرس علی البدل است؛ اما قانونگزار در تبصره 2 ماده 10 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها مصوب 1374 با اصلاحات و الحاقات بعدی اجرای حکم دادگاه در خصوص
قلع و قمع بنا را به عهده مامورین جهاد کشاورزی قرار داده است و به همین علت کلمه «راسا» در این تبصره به کار رفته است و حضور نماینده دادسرا و در نقاطی که دادسرا نباشد حضور نماینده دادگاه از باب نظارت دادستان یا دادگاه در اجرای این حکم است. 2 و 3- با توجه به اظهار نظر در بند 1 پاسخ به این بندها روشن است. 4- ماموران جهاد کشاورزی بر اساس
قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها مصوب 1374 با اصلاحات و الحاقات بعدی و آیین نامه اجرایی این قانون (مصوب 2/3/1386 هیات وزیران) وظیفه دارند از
تغییر کاربری غیرمجاز در اراضی زراعی و باغهای موضوع این قانون جلوگیری نمایند و نسبت به توقیف عملیات اقدام و مراتب را به اداره متبوع جهت انعکاس به مراجع قضایی اعلام نمایند و اقدام ماموران مذکور در خصوص
قلع و قمع بنا و مستحدثات موضوع تبصره 2 ماده 10 این قانون و ماده 13 آیین نامه اجرایی آن همانگونه که در بند 1 اعلام گردید پس از صدور حکم به
قلع و قمع بنا از طرف مراجع قضایی امکان پذیر است.