باوجود تصویب لایحه قانونی استقلال کانون وکلای دادگستری مصوب 1333 بر وکلای مذکور کماکان «وکلای دادگستری» ا
طلاق می شود و این انتساب صرفا به لحاظ انجام وکالت در دادگستری نیست بلکه وکلای مذکور از وابستگان دادگستری و در حقیقت مساعدت کننده به دستگاه قضایی در فرایند رسیدگی و احقاق حق می باشند. به همین علت در مواد قانونی مختلف مانند تبصره ماده 4 مواد 14 18 19 21 و 22 قانون صدر الذکر و تبصره ماده 1 ماده 4 و ماده 5
قانون کیفیت اخذ پروانه وکالت دادگستری مصوب 1376 وظایفی راجع به وکلای دادگستری بر عهده دستگاه قضایی مقرر شده است. اخذ مبلغی برای تمدید پروانه وکالت مبتنی بر بند 10 ماده 3 قانون وصول برخی از در آمدهای دولت مصوب 1373 با اصلاحات بعدی است و در جداول پیوست بودجه سنواتی صرفا مبلغ مقرر تعدیل می شود و همان گونه که در عنوان قانون مذکور ذکر شده است این مبلغ به عنوان درآمد دولت وصول و به حساب خزانه کل کشور واریز می شود و قوه مقننه مرجع پیش بینی در آمدهای دولت و نحوه وصول آن است و در فرض سوال از لحاظ نحوه وصول این درآمد برابر صدر ماده 3 قانون اخیر الذکر برای قوه قضاییه تکلیفی مقرر شده است که به لحاظ ارتباط وکلای دادگستری با قوه قضاییه به شرح بند اولا قابل توجیه است.