نظریه مشورتی شماره 7/98/258

نظریه مشورتی شماره 7/98/258

مجموعه کامل نظریات مشورتی

نظریه مشورتی شماره 7/98/258


شماره نظریه:
7/98/258

شماره پرونده:
98-127-258ح

تاریخ نظریه:
1398/04/03

استعلام
چنانچه در پرونده ای اعضای دادگاه تجدیدنظر در شعبه نسبت به حکم صادره از دادگاه بدوی که ماهوی بوده به لحاظ عدم رعایت یک سری مقررات شکلی ضمن نقض حکم قرار عدم استماع صادر نمایند و بر فرض اینکه دعوی مجددا با همان کیفیت سابق و یا مطابق نظر اعضای دادگاه تجدیدنظر طرح و پس از صدور حکم بدوی و اعتراض پرونده به همان شعبه سابق دادگاه تجدیدنظر ارجاع شود آیا موضوع از مصادیق ماده 92 از قانون آئین دادرسی مدنی است ودر صورت منفی بودن پاسخ و صدور قرار امتناع تکلیف مقام ارجاع چیست ؟خواهشمند است به صورت صریح اعلام فرمایید که آیا صدور قرار رد یا عدم استماع نیز از مصادیق عبارت اظهارنظر در بند د ماده 91 می باشد یا خیر؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
در فرض سوال که دادگاه بدوی رای ماهوی صادر نموده و دادگاه تجدیدنظر به جهت شکلی رای تجدیدنظر خواسته را نقض و با قرار عدم استماع و یا رد دعوی پرونده را مختومه نموده و خواهان مجددا با رفع نقص اعلامی دادخواستی تقدیم نموده و به همان شعبه و قاضی صادرکننده رای منقوض ارجاع گردیده است به نظر می رسد موضوع منطبق بر بند د ماده 91 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی و از موارد امتناع دادرس از رسیدگی است. با این حال تشخیص مصداق با قاضی مرجوع الیه است. ضمنا در فرض سوال پس از صدور رای دادگاه بدوی و تجدیدنظرخواهی بدیهی است که قضات دادگاه تجدیدنظر که قبلا قرار صادر کرده اند مشمول بند د ماده 91 و ماده 92 قانون یاد شده نمی باشند.

منبع
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مواد مرتبط با این نظریه مشورتی

ماده 92 - درمورد ماده (91) دادرس پس از صدور قرار امتناع از رسیدگی با ذکر جهت رسیدگی نسبت به مورد را به دادرس یا دادرسان دیگر دادگاه محول می نماید. چنانچه دادگاه فاقد دادرس به تعداد کافی باشد پرونده را برای تکمیل دادرسان یا ارجاع به شعبه دیگر نزد رئیس شعبه اول ارسال می دارد و در صورتی که دادگاه فاقد شعبه دیگر باشد پرونده را به نزدیکترین دادگاه هم عرض ارسال می نماید.

مشاهده ماده 92 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

ماده 91 - دادرس در موارد زیر باید از رسیدگی امتناع نموده و طرفین دعوا نیز می توانند او را رد کنند. الف - قرابت نسبی یا سببی تا درجه سوم از هر طبقه بین دادرس با یکی از اصحاب دعوا وجود داشته باشد. ب - دادرس قیم یا مخدوم یکی از طرفین باشد و یا یکی از طرفین مباشر یا متکفل امور دادرس یا همسر او باشد. ج - دادرس یا همسر یا فرزند او وارث یکی از اصحاب دعوا باشد. د - دادرس سابقا در موضوع دعوای اقامه شده به عنوان دادرس یا داور یا کارشناس یا گواه اظهارنظر کرده باشد. ه- بین دادرس و یکی از طرفین و یا همسر یا فرزند او دعوای حقوقی یا جزایی مطرح باشد و یا در سابق مطرح بوده و از تاریخ صدور حکم قطعی دو سال نگذشته باشد. و - دادرس یا همسر یا فرزند او دارای نفع شخصی در موضوع مطروح باشند.

مشاهده ماده 91 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM