نظر اکثریت: با توجه به اینکه حق شفعه خلاف قاعده و اصل تسلیط و امر استثنائی است در اعمال آن باید به قدر متیقن اکتفاء نمود و متیقن از قابل تقسیم بودن از بین رفتن اشاعه به طور کلی و در تمام اجزای مال غیرمنقول است. در مواردی که آپارتمان ها از حیث عرصه قابل تقسیم به
افراز نیستند دلیلی بر اعمال این حق وجود ندارد. نظر اقلیت: در فرض سوال که دو نفر مالک منزل مسکونی دو طبقه به طور مشاعی می باشند و از نظر مقررات عرصه غیرقابل تقسیم ولی اعیان قابل تقسیم است به نظر می رسد با عنایت به این که در فرض سوال اصولا منزل مسکونی به فروش می رود و قابل تقسیم نبودن عرصه به لحاظ وجود دو طبقه واحد مسکونی در آن است که این دو طبقه قابل تقسیم (تفکیک) است در حقیقت زمین موضوعیت خود را در معامله و بالتبع در تقسیم از دست داده است. بنابراین با توجه به مواد 808 و 809
قانون مدنی و قیاس اولویت ماده 810 قانون یاد شده در فرض سوال حق شفعه وجود دارد.