الف-صدور قرار تامین خواسته موضوع ماده 107 و بعد قانون آیین دارسی کیفری 1392 پس از صدور کیفرخواست و ارسال پرونده به دادگاه در زمره اختیارات دادگاه کیفری نیز می باشد؛ زیرا علاوه بر آن که به موجب ماده 22 قانون یادشده دادسرا در معیت دادگاه تشکیل و انجام وظیفه می کند با توجه به تجویز صدور قرار تامین خواسته در مرحله تحقیقات مقدماتی صدور آن در مرحله رسیدگی با قیاس اولویت جایز است. ب-اولا مقصود از آرای دادگاه کیفری مذکور در صدر ماده 427 قانون آیین دارسی کیفری 1392 با عنایت به تبصره 2 این ماده منصرف از قرارهای مقدماتی و تامینی است. بنابراین قرار تامین خواسته ای که دادگاه صادر می کند از شمول ا
طلاق آراء مذکور خارج است. ثانیا اگر چه قابلیت اعتراض قرار تامین خواسته صادره از دادگاه در امور مدنی در همان دادگاه مذکور در ماده 116 قانون آیین دادرسی مدنی قابل تسری به قرار تامین خواسته صادره دادگاه کیفری نمی باشد با این حال به مانند قرارهای تامین کیفری در صورتی که دادگاه احراز نماید صدور آن اشتباه بوده است به طور مستدل می تواند از آن عدول نماید. همچنین اگر موجب تامین مرتفع گردد دادگاه قرار مذکور را لغو می کند.