1) با عنایت به ماده ی 269 و صدر ماده ی 271
قانون آیین دادرسی کیفری 1392 منظور مقنن از صلاحیت دادگاه کیفری دو در فرضی که دادگاه کیفری یک در حوزه ی قضایی دادسرا تشکیل نشده باشد صرفا صلاحیت آن مرجع جهت حل اختلاف بین دادستان و بازپرس و رسیدگی به اعتراض شاکی یا متهم نسبت به قرار های قابل اعتراض است نه صلاحیت دادگاه کیفری دو در رسیدگی به جرایمی که در صلاحیت دادگاه کیفری یک است. ماده ی 302 و تبصره ی یک و دو ماده ی 314 که در مقام بیان صلاحیت دادگاه کیفری یک است و نیز مواد 315 و 395 از قانون اخیرالذکر که مبین رسیدگی دادگاه کیفری یک به روش تعدد قضات است موید این نظر است. بنابراین در فرض سوال نزدیک ترین دادگاه کیفری یک آن حوزه صالح به رسیدگی است و به لحاظ تفاوت در موضوع بین قسمت اخیر ماده ی 271 و تبصره ی یک از ماده ی 296
قانون آیین دادرسی کیفری تعارضی وجود ندارد. 2) با توجه به پاسخ سوال اول پاسخ به این سوال سالبه به انتفاع موضوع است چرا که اساسا بنا به مراتب مرقوم در پاسخ به سوال اول دادگاه کیفری دو صالح به رسیدگی به جرایم در صلاحیت دادگاه کیفری یک نمی باشد./