نشست قضایی شماره 1399-7208

نشست قضایی شماره 1399-7208

مجموعه کامل نشست های قضایی

نشست قضایی شماره 1399-7208


کد نشست:
1399-7208

تاریخ برگزاری:
1398/06/05

برگزار شده توسط:
استان اصفهان/ شهر نائین

موضوع:
تکلیف دادسرا در خصوص پرونده های ضرب و جرح که صدمات وارده به شاکی از موارد ماده 614 خارج است

پرسش:
در پرونده هایی با موضوع ضرب و جرح که صدمات وارده به شاکی از جمله موارد مذکور در صدر ماده 614 قانون تعزیرات مصوب 1375 نمی باشد آیا دادسرا به طور جداگانه تکلیف به اظهارنظر پیرامون بزه موضوع ماده فوق دارد؟

نظر هیئت عالی:
به نظر اکثریت اعضای هیات عالی نشست قضایی باتوجه به ماده 401 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 92 که مرتکب را مستحق دیه و تعزیر کتاب پنجم تعزیرات دانسته نتیجتا مستند به ماده 447 قانون اشعاری مطابق ماده 614 و تبصره آن عمل می شود.

نظر اکثریت:
در ضرب و جرح هایی که صدمات مندرج در ماده 614 قانون تعزیرات مصوب 1375 حادث نگردیده و منتهی به صدمات کمتر از آن شده است پیرامون دیه حسب مواد مندرج در باب دیه حکم صادر می شود و پیرامون جنبه عمومی جرم فوق در قانون مجازات اسلامی صراحتا ماده ای ذکر نگردیده است. ماده 614 قانون تعزیرات مصوب 1375 نیز پیرامون صدمات با شرایط خاص می باشد و مجموعه آن جرم بسیط و واحدی را با دو جنبه خصوصی (دیه) و جنبه عمومی بیان نموده و قابل تسری به موارد غیر ماده فوق نمی باشد لذا در فرض سوال چون جنبه عمومی بزه جرم زایی نشده است دادسرا تکلیفی در اظهارنظر پیرامون جنبه عمومی بزه و ماده 614 قانون تعزیرات 1375 ندارد.

نظر اقلیت:
باعنایت به اینکه شکایت شاکی خصوصی اعم از جنبه خصوصی جرم (دیه) و جنبه عمومی است لذا در فرض سوال پیرامون موضوع جنبه عمومی که شامل هیچ یک از مواد 567 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و ماده 614 قانون تعزیرات مصوب 1375 نمی باشد نیز نفیا یا اثباتا باید اظهارنظر نمود و رویه دادگاه تجدیدنظر بر این است که نباید قسمتی از پرونده (جنبه عمومی) مسکوت و بدون اظهارنظر بماند. اظهار نظر پیرامون جنبه عمومی (حسب مورد) با صدور قرار منع تعقیب یا برایت امکان پذیر است. در این صورت امکان رسیدگی به تجدیدنظرخواهی احتمالی شاکی در جهت احقاق حق وی نیز وجود خواهد داشت.

مبحث:
جزای اختصاصی

منبع:
سامانه نشست های قضایی


مواد مرتبط با این نشست قضایی

ماده 614 ـ هر کس عمدا به دیگری جرح یا ضربی وارد آورد که موجب نقصان یا شکستن یا از کار افتادن عضوی از اعضا یا منتهی به مرض دایمی یا فقدان یا نقص یکی از حواس یا منافع یا زوال عقل مجنی علیه گردد در مواردی که قصاص امکان نداشته باشد چنانچه اقدام وی موجب اخلال در نظم و صیانت و امنیت جامعه یا بیم تجری مرتکب یا دیگران گردد به دو تا پنج سال حبس محکوم خواهد شد و در صورت درخواست مجنی علیه مرتکب به پرداخت دیه نیز محکوم می شود. تبصره ـ در صورتی که جرح وارده منتهی به ضایعات فوق نشود و آلت جرح اسلحه یا چاقو و امثال آن باشد مرتکب به سه ماه تا یک سال حبس محکوم خواهد شد.

مشاهده ماده 614 کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی ـ تعزیرات

ماده 614 ـ قطع و از بین بردن تمام زبان کودکی که زمان سخن گفتن او فرا نرسیده موجب دیه کامل است لکن اگر بعدا معلوم شود که لال بوده است مازاد بر یک سوم دیه مسترد می شود.

مشاهده ماده 614 قانون مجازات اسلامی

ماده 567 ـ در مواردی که رفتار مرتکب نه موجب آسیب و عیبی در بدن گردد و نه اثری از خود در بدن برجای بگذارد ضمان منتفی است لکن در موارد عمدی در صورت عدم تصالح مرتکب به حبس یا شلاق تعزیری درجه هفت محکوم می شود.

مشاهده ماده 567 قانون مجازات اسلامی

ماده 401 ـ در جنایت مامومه دامغه جائفه هاشمه منقله شکستگی استخوان و صدماتی که موجب تغییر رنگ پوست یا ورم بدن می شود قصاص ساقط است و مرتکب علاوه بر پرداخت دیه به تعزیر مقرر در کتاب پنجم «تعزیرات» نیز محکوم می شود. حکم مذکور در هر مورد دیگری که خطر تجاوز در قصاص عضو یا منافع وجود داشته باشد نیز جاری است.

مشاهده ماده 401 قانون مجازات اسلامی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM