ماده 219 - عقودی که بر طبق قانون واقع شده باشد بین متعاملین و قائم مقام آن ها لازم الاتباع است مگر این که به رضای طرفین اقاله یا به علت قانونی فسخ شود.
مشاهده ماده 219 قانون مدنیماده 183 - عقد عبارت است از این که یک یا چند نفر در مقابل یک یا چند نفر دیگر تعهد بر امری نمایند و مورد قبول آن ها باشد.
مشاهده ماده 183 قانون مدنیماده 221 - اگر کسی تعهد اقدام به امری را بکند یا تعهد نماید که از انجام امری خودداری کند در صورت تخلف مسئول خسارت طرف مقابل است مشروط بر این که جبران خسارت تصریح شده و یا تعهد عرفا به منزله ی تصریح باشد و یا برحسب قانون موجب ضمان باشد.
مشاهده ماده 221 قانون مدنیماده 184 - عقود و معاملات به اقسام ذیل منقسم می شوند: لازم جایز خیاری منجز و معلق.
مشاهده ماده 184 قانون مدنیماده 187 - عقد ممکن است که نسبت به یک طرف لازم باشد و نسبت به طرف دیگر جایز.
مشاهده ماده 187 قانون مدنیماده 350 - مبیع ممکن است مفروز باشد یا مشاع یا مقدار معین به طور کلی از شئ متساوی الاجزا و همچنین ممکن است کلی فی الذمه باشد.
مشاهده ماده 350 قانون مدنیماده 190 - برای صحت هر معامله شرایط ذیل اساسی است: 1 - قصد طرفین و رضای آن ها. 2 - اهلیت طرفین. 3 - موضوع معین که مورد معامله باشد. 4 - مشروعیت جهت معامله.
مشاهده ماده 190 قانون مدنی