نشست قضایی شماره 1399-7458

نشست قضایی شماره 1399-7458

مجموعه کامل نشست های قضایی

نشست قضایی شماره 1399-7458


کد نشست:
1399-7458

تاریخ برگزاری:
1398/10/03

برگزار شده توسط:
استان گیلان/ شهر رودبار

موضوع:
تاثیر دستور کارفرما به کارگر خود در تحقق جرم

پرسش:
اگر کارفرما به کارگر خود دستور دهد که به ملک «الف» وارد شود و کارگر نیز به تصور اینکه ملک کارفرمای اوست وارد گردد و سپس مشخص شود که ملک شخصی بوده که کارفرما با او عداوت داشته آیا کارگر وکارفرما هردو مجرمند یا خیر؟

نظر هیئت عالی:
اولا ورود به منزل دیگری در صورتی مطابق ماده 694 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 جرم محسوب می گردد که به"عنف" یا "تهدید" باشد و در فرض سوال ورود گاهی فاقد خصیصه های یاد شده است و لذا اساسا جرمی واقع نشده است.

نظر اکثریت:
در فرض وقوف کارگر به وجود عداوت مابین کارفرما و صاحب منزلی که بدان وارد شده کارگر مباشر جرم ورود به عنف و کارفرما به عنوان معاون جرم ورود به عنف محسوب می شود. چون که در این صورت جرم به صورت مستقیم مستند به کارگر می باشد و عنوان معاونت متوجه کارفرما خواهد بود. اما در فرض سوال که کارگر مباشر سوء نیت نداشته کارفرما که در عملیات اجرایی مشارکت نداشته طبق ماده 126 قانون مجازات اسلامی 92 که از قدرت خود نسبت به کارگر استفاده نموده و او را ترغیب به ارتکاب جرم نموده معاون محسوب می شود و کارگر به لحاظ فقدان سوء نیت در رفتار به علل شخصی که تاثیری در کارفرما ندارد مجازات نمی گردد.گو اینکه می توان از ماده 496 قانون مجازات اسلامی 1392 در خصوص دستور پزشک به پرستار به نوعی نیز بهره برداری نمود. و عده ای نیز از قایلین اکثریت نظر دارند که کارفرما به عنوان فاعل معنوی و مباشر معنوی جرم محسوب می شود و کارگر فاقد سوء نیت در حکم وسیله تلقی می گردد. و هرچند کارگر مجازات نمی شود لکن کارفرما به عنوان فاعل مستقل جرم ورود به عنف مجازات می گردد.

نظر اقلیت:
کارفرما وکارگر هیچکدام مجرم نیستند چون کارگر وقوف به عدوات مابین کارفرما وصاحب منزل نداشته و به تصور اینکه منزل کارفرمای اوست وارد منزل شده است و از نظر کیفری مسیولیتی ندارد و چون فعل مستند به آمر هم نیست بلکه صرفا حقوقی است و با توجه به ملاکهای مندرج در ماده 126 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392کارفرما نمی تواند معاون تلقی گردد. همچنین مباشر یا فاعل معنوی جرم نیز نبوده و از موارد تسبیب نیز محسوب نمی گردد.

مبحث:
حقوق جزای عمومی , جزای اختصاصی

منبع:
سامانه نشست های قضایی


مواد مرتبط با این نشست قضایی

ماده 126 ـ اشخاص زیر معاون جرم محسوب می شوند: الف ـ هرکس دیگری را ترغیب تهدید تطمیع یا تحریک به ارتکاب جرم کند یا با دسیسه یا فریب یا سوء استفاده از قدرت موجب وقوع جرم گردد. ب ـ هرکس وسایل ارتکاب جرم را بسازد یا تهیه کند یا طریق ارتکاب جرم را به مرتکب ارائه دهد. پ ـ هرکس وقوع جرم را تسهیل کند. تبصره ـ برای تحقق معاونت در جرم وحدت قصد و تقدم یا اقتران زمانی بین رفتار معاون و مرتکب جرم شرط است. چنانچه فاعل اصلی جرم جرمی شدیدتر از آنچه مقصود معاون بوده است مرتکب شود معاون به مجازات معاونت در جرم خفیف تر محکوم می شود.

مشاهده ماده 126 قانون مجازات اسلامی

ماده 694 ـ هرگاه در اثر بریدن یا از بین بردن بینی یا جنایت دیگری بویایی نیز از بین برود یا نقصان یابد هر جنایت دیه یا ارش جداگانه دارد.

مشاهده ماده 694 قانون مجازات اسلامی

ماده 496 ـ پزشک در معالجاتی که دستور انجام آن را به مریض یا پرستار و مانند آن صادر می نماید در صورت تلف یا صدمه بدنی ضامن است مگر آنکه مطابق ماده (495) این قانون عمل نماید. تبصره 1 ـ در موارد مزبور هرگاه مریض یا پرستار بداند که دستور اشتباه است و موجب صدمه و تلف می شود و با وجود این به دستور عمل کند پزشک ضامن نیست بلکه صدمه و خسارت مستند به خود مریض یا پرستار است. تبصره 2 ـ در قطع عضو یا جراحات ایجاد شده در معالجات پزشکی طبق ماده (495) این قانون عمل می شود.

مشاهده ماده 496 قانون مجازات اسلامی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM