نشست قضایی شماره 1397-4732

نشست قضایی شماره 1397-4732

مجموعه کامل نشست های قضایی

نشست قضایی شماره 1397-4732


کد نشست:
1397-4732

تاریخ برگزاری:
1397/05/11

برگزار شده توسط:
استان آذربایجان شرقی/ شهر بناب

موضوع:
بررسی حق دادگاه در اعمال تشدید مجازات

پرسش:
آیا دادگاه در اجرای ماده 510 قانون آیین دادرسی کیفری حق تشدید مجازات را در اجرای تبصره ماده مذکور و ماده 134 قانون مجازات اسلامی دارد یا خیر؟

نظر هیئت عالی:
مقصود از انجام تکلیف قانونی مقرر در ماده 510 قانون آیین دادرسی کیفری حذف احکام متعدد و صدور حکم واحد با لحاظ قاعده تعدد جرم است. نتیجتا اگر در اجرای این تکلیف قانونی مجازات تشدید شود بلااشکال می باشد. بالنتیجه نظریه اکثریت مورد تایید است.

نظر اکثریت:
نظر به اینکه هدف از اعمال مقررات تجمیع مساعدت به حال محکوم نبوده بلکه اعمال و اجرای مقررات قانونی می باشد و قاضی نیز مکلف است بر اساس مقررات ماده 510 قانون آیین دادرسی کیفری و ماده 134 قانون مجازات اسلامی رای قانونی صادر نماید و با صدور رای واحد بدون مقررات ماده 134 امکان صدور حکم بر طبق مقررات قانونی وجود ندارد دادگاه طبق ماده مذکورحق تشدید مجازات را دارد.

نظر اقلیت:
با توجه به اینکه احکام اصداری قطعی حق مکتسبه برای محکوم علیه ایجاد کردند و دادگاه در اعمال مقررات ماده 510 از قانون مذکور حق تشدید مجازات ها را ندارد بلکه دادگاه احکام صادره را در اجرای ماده 134 قانون مجازات اسلامی تجمیع و حکم به اجرای مجازات اشد تعیینی سابق الصدور می نماید و حق تشدید مجازات های تعیین شده را ندارد.

مبحث:
آیین دادرسی کیفری

منبع:
سامانه نشست های قضایی


مواد مرتبط با این نشست قضایی

ماده 510 ـ هرگاه پس از صدور حکم معلوم شود محکوم علیه دارای محکومیت های قطعی دیگری است و اعمال مقررات تعدد در میزان مجازات قابل اجراء موثر است قاضی اجرای احکام کیفری به شرح زیر اقدام می کند: الف ـ اگر احکام به طور قطعی صادر یا به لحاظ عدم تجدید نظر خواهی قطعی شده باشند در صورت تساوی دادگاهها پرونده ها را به دادگاه صادرکننده آخرین حکم و در غیر این صورت به دادگاه دارای صلاحیت بالاتر ارسال می کند تا پس از نقض تمام احکام با رعایت مقررات مربوط به تعدد جرم حکم واحد صادر شود. ب ـ اگر حداقل یکی از احکام در دادگاه تجدید نظر استان صادر شده باشد پرونده ها را به این دادگاه ارسال می کند تا پس از نقض تمام احکام با رعایت مقررات مربوط به تعدد جرم حکم واحد صادر شود. چنانچه احکام از شعب مختلف دادگاه تجدید نظر استان صادر شده باشد شعبه صادرکننده آخرین حکم تجدید نظر خواسته صلاحیت رسیدگی دارد. پ ـ در سایر موارد و همچنین در صورتی که حداقل یکی از احکام در دیوانعالی کشور مورد تایید قرار گرفته باشد یا احکام متعدد در حوزه های قضایی استان های مختلف یا در دادگاههای با صلاحیت ذاتی متفاوت صادر شده باشد پرونده ها را به دیوان عالی کشور ارسال می کند تا پس از نقض احکام حسب مورد مطابق بندهای (الف) یا (ب) اقدام شود. تبصره ـ در موارد فوق دادگاه در وقت فوق العاده بدون حضور طرفین به موضوع رسیدگی و بدون ورود در شرایط و ماهیت محکومیت با رعایت مقررات تعدد جرم حکم واحد صادر می کند.

مشاهده ماده 510 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده 134 ـ در جرایم موجب تعزیر هرگاه جرایم ارتکابی بیش از سه جرم نباشد دادگاه برای هر یک از آن جرایم حداکثر مجازات مقرر را حکم می کند و هرگاه جرایم ارتکابی بیش از سه جرم باشد مجازات هر یک را بیش از حداکثر مجازات مقرر قانونی مشروط به اینکه از حداکثر به اضافه نصف آن تجاوز نکند تعیین می نماید. در هر یک از موارد فوق فقط مجازات اشد قابل اجراء است و اگر مجازات اشد به یکی از علل قانونی تقلیل یابد یا تبدیل یا غیرقابل اجراء شود مجازات اشد بعدی اجراء می گردد. در هر مورد که مجازات فاقد حداقل و حداکثر باشد اگر جرایم ارتکابی بیش از سه جرم نباشد تا یک چهارم و اگر جرایم ارتکابی بیش از سه جرم باشد تا نصف مجازات مقرر قانونی به اصل آن اضافه می گردد. تبصره 1 ـ در صورتیکه از رفتار مجرمانه واحد نتایج مجرمانه متعدد حاصل شود طبق مقررات فوق عمل می شود. تبصره 2 ـ در صورتی که مجموع جرایم ارتکابی در قانون عنوان مجرمانه خاصی داشته باشد مقررات تعدد جرم اعمال نمی شود و مرتکب به مجازات مقرر در قانون محکوم می گردد. تبصره 3 ـ در تعدد جرم در صورت وجود جهات تخفیف دادگاه می تواند مجازات مرتکب را تا میانگین حداقل و حداکثر و چنانچه مجازات فاقد حداقل و حداکثر باشد تا نصف آن تقلیل دهد. تبصره 4 ـ مقررات تعدد جرم در مورد جرایم تعزیری درجه های هفت و هشت اجراء نمی شود. این مجازات ها با هم و نیز با مجازات های تعزیری درجه یک تا شش جمع می گردد.

مشاهده ماده 134 قانون مجازات اسلامی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM