نشست قضایی شماره 1398-6299

نشست قضایی شماره 1398-6299

مجموعه کامل نشست های قضایی

نشست قضایی شماره 1398-6299


کد نشست:
1398-6299

تاریخ برگزاری:
1397/11/11

برگزار شده توسط:
استان مازندران/ شهر محمود آباد

موضوع:
مسئولیت کیفری عابر پیاده در تصادفات رانندگی

پرسش:
چنانچه در یک اتوبان راننده یک خودرو به منظور عدم برخورد با عابر پیاده ای که مرتکب بی احتیاطی شده است خودرو را منحرف و در اثر آن فوت نماید آیا عابر پیاده دارای مسیولیت کیفری خواهد بود؟

نظر هیئت عالی:
هر دو نظر اقلیت و اکثریت در مورد عابر مسیولیتی فراتر از دیه و خسارت قایل نشده اند چنانچه مراد از مسیولیت کیفری را پرداخت دیه بدانیم اختلافی در نظر همکاران نیست و هیات عالی توجه مسیولیت به عابر درحد پرداخت دیه را صایب می داند.

نظر اکثریت:
بیشتر قضات حاضر در نشست قضایی بر این عقیده بوده اند که در تصادفات منجر به فوت راننده عابر پیاده مقصر مسیولیت کیفری ندارد. مهمترین استدلال های این گروه از قضات بدین شرح است:

نظر اقلیت:
برخی از قضات قایل بر مسیولیت کیفری عابر پیاده در صورت تقصیر وی هستند. مهم ترین استدلال های مطرح شده توسط این گروه از قضات بدین شرح است:

مبحث:
حقوق جزای عمومی , جزای اختصاصی

منبع:
سامانه نشست های قضایی


مواد مرتبط با این نشست قضایی

ماده 21 ـ خسارات وارده از حریق که بیمه گر مسئول آن است عبارت است از: 1 ـ خسارت وارده به موضوع بیمه از حریق اگر چه حریق در نزدیکی آن واقع شده باشد. 2 ـ هر خسارت یا تنزل قیمت وارده به اموال از آب یا هر وسیله دیگری که برای خاموش کردن آتش به کار برده شده است. 3 ـ تلف شدن یا معیوب شدن مال در موقع نجات دادن آن از حریق. 4 ـ خسارت وارده به اموال بیمه شده در نتیجه خراب کردن کلی یا جزئی بناء برای جلوگیری از سرایت یا توسعه حریق.

مشاهده ماده 21 قانون بیمه

ماده 714 ـ دیه صدماتی که موجب تغییر رنگ پوست می شود به شرح ذیل است: الف ـ سیاه شدن پوست صورت شش هزارم کبود شدن آن سه هزارم و سرخ شدن آن یک و نیم هزارم دیه کامل ب ـ تغییر رنگ پوست سایر اعضاء حسب مورد نصف مقادیر مذکور در بند (الف) تبصره 1 ـ در حکم مذکور فرقی بین اینکه عضو دارای دیه مقدر باشد یا نباشد نیست. همچنین فرقی بین تغییر رنگ تمام یا قسمتی از عضو و نیز بقاء یا زوال اثر آن نمیباشد. تبصره 2 ـ در تغییر رنگ پوست سر ارش ثابت است.

مشاهده ماده 714 قانون مجازات اسلامی

ماده 512 ـ هرگاه شخصی در محل هایی که توقف در آنها مجاز نیست توقف نماید یا شیء و یا حیوانی را در این قبیل محل ها مستقر سازد یا چیز لغزندهای در آن قرار دهد و دیگری بدون توجه به آنها در اثر برخورد یا لغزش مصدوم شود یا فوت کند یا خسارت مالی ببیند شخص متوقف یا کسی که آن شیء یا حیوان را مستقر نموده یا راه را لغزنده کرده است ضامن دیه و سایر خسارات می باشد مگر آنکه عابر با وسعت راه و محل عمدا با آن برخورد کند که در این صورت نه فقط خسارت به او تعلق نمی گیرد بلکه عهده دار خسارت وارده نیز می شود.

مشاهده ماده 512 قانون مجازات اسلامی

ماده 717 ـ هر گاه یکی از جهات مذکور در ماده (714) موجب صدمه بدنی شود مرتکب به حبس از یک تا پنج ماه و پرداخت دیه در صورت مطالبه از ناحیه مصدوم محکوم می شود.

مشاهده ماده 717 کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی ـ تعزیرات

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM