نشست قضایی شماره 1399-7677

نشست قضایی شماره 1399-7677

مجموعه کامل نشست های قضایی

نشست قضایی شماره 1399-7677


کد نشست:
1399-7677

تاریخ برگزاری:
1398/03/07

برگزار شده توسط:
استان خراسان شمالی/ شهر راز

موضوع:
عنصر قانونی بزه روزه خواری

پرسش:
آیا روزه خواری در ملاء عام طبق قوانین جزایی موجود جرم است و تمسک به ماده 638 قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات به عنوان عنصر قانونی این بزه صحیح و قابل استناد و اتکا میباشد یا خیر؟

نظر هیئت عالی:
ارتکاب عمل حرامی که باعث جریحه دار شدن عفت عمومی گردد موجب مجازات مقرر در ماده 638 قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات است مصادیق عفت عمومی منحصر به آنچه که در ماده 306 قانون آیین دادرسی کیفری آمده نمی باشد نتیجتا به صحت عقیده اکثریت اعلام نظر می شود.

نظر اکثریت:
رویه قضایی به عنوان یکی از منابع تکمیلی و ارشادی حقوقی بر این است که این عمل (روزه خواری به نحو علنی) از مصادیق شق دوم ماده 638 می باشد (جریحه دار نمودن عفت عمومی ) چرا که عفت از لحاظ لغوی به معنای پرهیزگاری است و دایره قابل تفسیری دارد لذا این معنا اعم از روابط جنسی است و اینکه تبصره ماده 306 قانون آیین دادرسی کیفری که در ذیل باب صلاحیت های محاکم کیفری آمده و جرایم منافی عفت را تنها شامل جرایم جنسی و از قبیل آن دانسته است قابل تسری به سایر موارد نیست و ذکر کلمه ((در این قانون)) نیز موید این معنا است. و اگر عفت عمومی را محدود به جرایم جنسی بدانیم این بخش از ماده عملا مصداق پیدا نمیکند زیرا کلیه اعمال منافی عفت در قانون و شرع دارای کیفر هستند و عمل حرام مرتبط با مسایل جنسی نیست که حرام باشد ولی در قانون کیفر نداشته باشد و عفت عمومی و اخلاق حسنه جدا از هم نیستند. لذا استناد به ماده قانونی مبحوث عنه صحیح فاقد ایراد قانونی است.

نظر اقلیت:
با توجه به تفسیر قانونی و منطقی ماده 638 قانون مجازات اسلامی و توجه به قیود این ماده منصرف از بحث روزه خواری است زیرا در این ماده در قسمت اول قید (علاوه بر کیفر قانونی عمل) دلالت بر آن دارد که عمل مجرمانه حرام اگر در علن تحقق یافت مستلزم مجازات است و بدیهی است که روزه خواری جرم نیست و در قسمت دوم نیز اگر عملی که جرم نیست باید ارتکاب آن عفت عمومی را جریحه دار کند و مفهوم عفت عمومی در تبصره ماده 306 تعریف شده و تنها شامل جرایم جنسی می باشد و نه غیر آن و با توجه به سکوت قانون اصل بر برایت می باشد لذا عمل جرم نیست همچنین با عنایت به اینکه آنچه از عفت عمومی به ذهن متبادر می شود اعمال جنسی می باشد لذا با توجه به اصل تفسیر مضیق و تفسیر به نفع متهم در جرایم کیفری و همچنین توجه به اصل قانونی بودن جرم و مجازات ها به نظر می رسد که روزه خواری داخل در ماده 638 قانون مجازات اسلامی نیست.

مبحث:
جزای اختصاصی

منبع:
سامانه نشست های قضایی


مواد مرتبط با این نشست قضایی

ماده 638 ـ قطع دست دارای ساعد از آرنج خواه دارای کف باشد خواه نباشد نصف دیه کامل دارد و قطع دست دارای بازو از شانه خواه دارای آرنج باشد خواه نباشد نصف دیه کامل دارد.

مشاهده ماده 638 قانون مجازات اسلامی

ماده 638 ـ هر کس علنا در انظار و اماکن عمومی و معابر تظاهر به عمل حرامی نماید علاوه بر کیفر عمل به حبس از ده روز تا دو ماه یا تا 74 ضربه شلاق محکوم می گردد و در صورتی که مرتکب عملی شود که نفس آن عمل دارای کیفر نمی باشد ولی عفت عمومی را جریحه دار نماید فقط به حبس از ده روز تا دو ماه یا تا 74 ضربه شلاق محکوم خواهد شد. تبصره ـ زنانی که بدون حجاب شرعی در معابر و انظار عمومی ظاهر شوند به حبس از ده روز تا دو ماه و یا از پنجاه هزار تا پانصد هزار ریال جزای نقدی محکوم خواهند شد.

مشاهده ماده 638 کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی ـ تعزیرات

ماده 306 ـ به جرایم منافی عفت به طور مستقیم در دادگاه صالح رسیدگی می شود. (اصلاحی 24/03/1394) تبصره ـ منظور از جرایم منافی عفت در این قانون جرایم جنسی حدی همچنین جرایم رابطه نامشروع تعزیری مانند تقبیل و مضاجعه است. (الحاقی 24/03/1394)

مشاهده ماده 306 قانون آیین دادرسی کیفری

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM