نشست قضایی شماره 1399-7150

نشست قضایی شماره 1399-7150

مجموعه کامل نشست های قضایی

نشست قضایی شماره 1399-7150


کد نشست:
1399-7150

تاریخ برگزاری:
1398/01/28

برگزار شده توسط:
استان گلستان/ شهر گرگان

موضوع:
منظور از "علت" در ماده 222 قانون آئین دادرسی کیفری

پرسش:
مطابق ماده 222 قانون آیین دادرسی کیفری بازپرس می تواند با ذکر علت تقاضای وثیقه گذار را نپذیرد؛ حال چنانچه متهم وثیقه معرفی نماید آیا بازپرس می تواند به این استدلال که چون انجام تحقیقات مقدماتی نیازمند به حضور متهم است و می بایست 24 ساعت دیگر مثلا در اختیار مرجع انتظامی قرار گیرد علی رغم صدور قرار وثیقه از پذیرفتن وثیقه خودداری نماید؟ به صورت کلی منظور از «علت» در ماده 222 قانون آیین دادرسی کیفری چیست؟

نظر هیئت عالی:
علت مذکور در ماده 222 قانون آیین دادرسی کیفری مربوط به وضعیت و کیفیت وثیقه تعرفه شده است مانند در رهن بودن و الا در صورت فقد مانع برای صدور قرار قبولی وثیقه تاخیر در پذیرش غیرموجه و موجب مسیولیت است.

نظر اکثریت:
اگرچه علت در ماده 222 قانون آیین دادرسی کیفری مطلق آورده شده است ولی باید این اطلاق را با سیاق سایر مواد فصل تفصیل کرد. علتی که در این ماده قید شده است مربوط به ایراداتی است که ممکن است در خود مال مورد وثیقه وجود داشته باشد. مثلا مال مورد وثیقه در رهن بانک باشد یا مال موقوفه باشد و.. .. لذا به صرف صدور قرار وثیقه اگر موضوع مال مورد وثیقه مشکلی نداشت باید وثیقه پذیرفته شود زیرا اگر متهم بعد از صدور قرار وثیقه در بازداشت نگه داشته شود به نوعی تخلف صورت گرفته است.

نظر اقلیت:
حسب مواد 222 و 226 قانون آیین دادرسی کیفری بازپرس می تواند قرار وثیقه را نپذیرد لیکن باید علت آن را ذکر کند و این ذکر علت در ماده مطلق آورده شده است. بنابراین در جایی که پرونده نیازمند به حضور متهم است می تواند همین موضوع یکی از علل عدم پذیرش وثیقه باشد زیرا ممکن است با پذیرش وثیقه متهم از دسترس خارج و انجام دستور و امری که نیازمند به فوریت است بلا اثر باقی بماند.

مبحث:
آیین دادرسی کیفری

منبع:
سامانه نشست های قضایی


مواد مرتبط با این نشست قضایی

ماده 222 ـ در صورت عدم پذیرش تقاضای کتبی وثیقه گذار توسط بازپرس مراتب با ذکر علت در پرونده منعکس می شود. تخلف از مقررات این ماده موجب محکومیت انتظامی از درجه چهار به بالا است.

مشاهده ماده 222 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده 226 ـ متهمی که در مورد او قرار کفالت یا وثیقه صادر می شود تا معرفی کفیل یا سپردن وثیقه به بازداشتگاه معرفی می گردد؛ اما در صورت بازداشت متهم می تواند تا مدت ده روز از تاریخ ابلاغ قرار بازپرس نسبت به اصل قرار منتهی به بازداشت یا عدم پذیرش کفیل یا وثیقه اعتراض کند. تبصره ـ مرجع صادرکننده قرار و رئیس یا معاون زندان مکلفند تمهیدات لازم را به منظور دسترسی متهم به افرادی که وی برای یافتن کفیل یا وثیقه گذار معرفی می کند فراهم کنند و هر زمان متهم کفیل یا وثیقه معرفی نماید هرچند خارج از وقت اداری باشد درصورت وجود شرایط قانونی مرجع صادرکننده قرار یا قاضی کشیک مکلف به پذیرش آن هستند.

مشاهده ماده 226 قانون آیین دادرسی کیفری

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM