آقای ر.الف وکیل پایه یک دادگستری به وکالت از آقای ح.ب. فرزند ق به طرفیت خانم م.ک. فرزند خ به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش به منظور
طلاق دعوی در دادگستری شهریار طرح نموده که به شعبه هفتم دادگاه حقوقی خانواده ارجاع شده است. علت تقاضای
طلاق از طرف زوج عدم تفاهم اخلاقی که قدرت ادامه زندگی را سلب نموده اعلام شده است. دادگاه وقت رسیدگی را به روز 26/9/91 ساعت 30/12 تعیین نموده و با دعوت از طرفین خانم ها ف.الف. و ش.ح وکلای پایه یک دادگستری به وکالت از زوجه خانم م.ک. وارد دعوی شده اند. در جلسه دادرسی مذکور وکیل خواهان خواسته را به شرح دادخواست تکرار کرده و وکیل خوانده نیز اعلام نموده خواهان (زوج) به تکلیف قانونی و شرعی خود نسبت به موکل عمل نکرده و موکل وی به هیچ وجه تمایل به
طلاق ندارد. دادگاه در همین جلسه موضوع را به داوران ارجاع داده و مراتب حضورا به وکلای طرفین ابلاغ شده است (برگ های 10 و 11 پرونده) با تعرفه داوران مراتب به آنان تفهیم شده سپس گزارش داور زوج مشعر به عدم حصول سازش بین طرفین و جدایی بین زوجین با تادیه حقوق قانونی متعلقه نظر داده و قید نموده که به جهت سوءتفاهم شدید بین زوجین که هنوز زندگی مشترک را شروع نکرده اند اصلاح ذات البین مقدور نیست. داور زوجه اعلام نموده زوجه به مدت چهار سال در علقه زوجیت خواهان (زوج) بوده و علاقه به وی و زندگی با او را دارد و حاضر به جدایی و
طلاق نیست هر گاه دادگاه بخواهد به تقاضای زوج حکم
طلاق صادر کند حقوق قانونی وی اعم از
مهریه و
نفقه معوقه و غیره را مراعات کند. دادگاه زوجه را جهت تست بارداری به پزشک قانونی معرفی کرده که نتیجه گزارش سرپرست پزشکی قانونی بروجرد تحت شماره 92/17/662/1/1275/1-21/3/92 دلالت دارد که زوجه باکره و غیرمدخوله است و آزمایش بارداری وی منفی است (برگ 28 پرونده). دادگاه در وقت فوق العاده مورخه 27/3/92 با اعلام ختم دادرسی و صدور دادنامه شماره 92700798-29/3/92 با احراز رابطه زوجیت و عدم حصول اصلاح ذات البین و حسب درخواست زوج مستند به ماده 1133
قانون مدنی به شرط تادیه
نصف مهریه از طرف زوج به زوجه و با لحاظ عدم استحقاق زوجه به اجرت المثل و با نوع
طلاق باین غیر مدخوله حکم به
طلاق داده است (برگ 34 پرونده) وکیل زوجه از این دادنامه در مقام تجدیدنظرخواهی برآمده که با دخالت آقای الف.الف به عنوان وکیل زوج (تجدیدنظرخوانده) و تقدیم لایحه و استدعای تایید دادنامه معترض عنه پرونده در شعبه 24 دادگاه تجدیدنظر استان تهران مطرح رسیدگی واقع شده است. وکیل تجدیدنظرخواه (زوجه) معترض شده که موکل وی از ادای وظایف زوجیت امتناع ننموده بلکه تجدیدنظرخوانده (زوج) اقدام به تسلیم دادخواست
طلاق کرده است با عنایت به اینکه موکل از 27/9/87 و استقرار کنونی آن در عقد دایم و قانونی و تجدیدنظرخوانده بوده لذا مطالبه و استحقاق دریافت
نفقه زمان زوجیت تا وقوع صیغه
طلاق موکل حق وی است و چون
نفقه موکل لحاظ نگردیده دادنامه مخدوش و قابل نقض است لهذا استدعای نقض دادنامه معترض عنه را نموده است. شعبه 24 دادگاه تجدیدنظر استان تهران سرانجام با صدور دادنامه شماره 0222401425-29/8/1392 ضمن تعیین ماهانه دویست و پنجاه هزار تومان به عنوان
نفقه زوجه از ابتدای عقد نکاح تا زمان اجرای حکم مستند به مواد 1106 و 1107
قانون مدنی و اصلاح دادنامه بدوی به کیفیت مرقوم به استناد ماده 351 قانون قانون آیین دادرسی در امور مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته را با رد اعتراض تایید کرده است وکیل زوجه در مقام فرجام خواهی برآمده و به تعیین مبلغ ماهانه دویست و پنجاه هزار تومان از نظر قلت مبلغ
نفقه به لحاظ شرایط اقتصادی و تورم معترض شده صدور حکم شایسته را مستدعی گردیده است زوج پاسخ داده که بیکار و دانشجو است و قدرت تادیه یکجای
نفقه را ندارد از طرفی دادخواست اعسار در شعبه هفتم دادگاه خانواده شهریار تسلیم داشته تحت کلاسه 9209982640702440 و مستدعی کاهش مبلغ
نفقه می باشد.