رای قضایی شماره 9309979010400008

رای قضایی شماره 9309979010400008

مجموعه کامل آرای قوه قضاییه

رای قضایی شماره 9309979010400008


شماره دادنامه قطعی:
9309979010400008

تاریخ دادنامه قطعی:
1393/06/31

گروه رای:
کیفری

نوع مرجع:
شعبه دیوان عالی کشور

عنوان رای:
1 ) امحاء ادله جرم در ازای اخذ رشوه 2 ) میزان مجازات در صورت تشخیص به اعمال تخفیف

پیام رای:
1 ) چنانچه امحاء ادله جرم در ازای اخذ رشوه صورت گرفته باشد تعیین مجازات جداگانه برای آن فاقد وجاهت قانونی است. 2 ) در صورت تشخیص دادگاه به اعمال تخفیف مجازات میزان مجازات باید از حداقل مجازات قانونی کمتر باشد.

رای خلاصه جریان پرونده
حسب گزارش اعلامی به دادستان نظامی.. . آقایان ب.ز. م.ج. م.ج. و م.ع. افسران نگهبان و گشت پاسگاه انتظامی.. . در تاریخ 1391/12/04 در حین عبور با اتومبیل شخصی به یک دستگاه خودرو پژو مشکوک اقدام به بازرسی آن نموده اند. در بازرسی از خودرو یک قبضه سلاح شکاری غیرمجاز و گاز اشک آور کشف که راننده خودرو به نام ق.ح. به منظور خلاصی مبادرت به پرداخت رشوه به مبلغ یک میلیون تومان به آنان نموده است. پس از وصول گزارش به دادسرا به بازپرسی شعبه 9 ارجاع گردیده است. آقای ق.م. احضار و از وی تحقیق شده بدوا منکر اتهام انتسابی شده در تحقیقات بعدی ضمن قبول پرداخت رشوه دلیل پرداخت مبلغ یک میلیون تومان را ضمانت اعلام نموده متعاقبا از آقای م.ج. با تفهیم اتهام تحقیق به عمل آمده است و وی در پاسخ اظهار داشته: به همراه دو تن از همکاران خود به نام های م.ج. و م.ع. در حال گشت زنی در حوزه استحفاظی بوده که به دلیل کمبود سوخت خودروی سازمانی پیکاپ با سواری پراید آقای ز.ف. رفتیم و به یک دستگاه پژو 405 نقره ای مشکوک که پس از توقف از داخل خودرو یک قبضه اسلحه شکاری به همراه 2 عدد افشانه که یک عدد آن خالی و یک عدد آن نصف بود کشف شده مقرر شد تا خودرو به پاسگاه دلالت شود. در حین اعزام راننده آقای م. به بنده پیشنهاد 200 هزار تومان رشوه داد. بنده قبول نکردم. هم چنان در حال خواهش و تمنا بود که بنده خودرو را متوقف کردم. نزدیک پاسگاه رسیدیم مقرر شد تا یک میلیون تومان پرداخت کند. اول من و همکاران قبول نکردیم ولی برای اخذ مجوز اسلحه رفتم و راننده به یک مغازه رفت و پس از بازگشت یک میلیون تومان پول به بنده داد. من قبول نکردم ولی نهایتا رفتیم و خواستیم پول را تقسیم کنیم که قبول نکردم و روز بعد پول را بازگرداندم. سپس از آقایان م.ج. و م.ع. تحقیق به عمل آمده اظهارات آنان نیز تا حدودی موید اظهارات متهم ج. بوده است. بازپرس شعبه پس از تکمیل تحقیقات در تاریخ 1392/08/28 در خصوص اتهام دریافت رشوه مسامحه در دستگیری متهم ق.م. توسط آقایان م.ج. م.ج. و م.ع. و امحاء ادله جرم توسط متهم ج. قرار مجرمیت صادر و در مورد اتهام تبانی در فراری دادن متهم قرار منع پیگرد صادر نموده است و در خصوص اتهام مشارکت در امحاء ادله جرم توسط متهمین ردیف دوم و سوم نیز قرار منع پیگرد و درباره اتهام پرداخت رشوه متهم م. قرار مجرمیت و در خصوص اتهام حمل و نگه داری سلاح و مهمات غیرمجاز و اشیاء تحت کنترل وی قرار عدم صلاحیت صادر نموده است. با موافقت دادستان با قرارها و با تفکیک پرونده عدم صلاحیت و صدور کیفرخواست در مورد قرار مجرمیت پرونده به دادگاه نظامی.. . ارسال و به شعبه 4 ارجاع می گردد. دادگاه با تشکیل جلسه از متهمان تحقیق نموده و به شرح دادنامه مورخ 1393/01/25 مبادرت به انشاء رای نموده که به موجب آن در خصوص اتهام مسامحه در دستگیری آقای م. توسط متهمان با عنایت به گزارش حفاظت و اطلاعات انتظامی.. . اظهارات صریح ماموران و دفاع آن ها مجرمیت هر 4 نفر نام­بردگان را در مورد مشارکت در اخذ رشوه به مبلغ ده میلیون ریال امحاء ادله جرم و پرداخت رشوه محرز دانسته و با توجه به زمان وقوع جرم و حاکمیت قانون مجازات اسلامی 1370 در باب رعایت مراتب تعدد جرم واقف بودن شرایط آن در مقایسه با ماده 134 قانون مجازات اسلامی 1392 و با مجوز تبصره ماده 2 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح و مواد 554 و 552 قانون مجازات اسلامی و رعایت مواد 2 و 5 و 7 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح و مواد 18 27 و 38 (بندهای (الف) تا (چ)) و 125 قانون مجازات اسلامی و لحاظ جهات و کیفیات مخففه از جمله فقد سابقه محکومیت کیفری هر چهار نفر و توجه به استرداد وجوه ماخوذه توسط سه نفر با استحقاق آنان به تخفیف حکم به محکومیت متهم ردیف اول آقای م.ج. در خصوص مشارکت در اخذ رشوه به تحمل شش سال حبس پرداخت جزای نقدی به مبلغ سه میلیون ریال معادل وجه دریافتی به نسبت سهم خود و تنزیل یک درجه با احتساب ایام بازداشت قبلی و در مورد اتهام امحاء ادله جرم به تحمل دو سال حبس صادر و اجرای تمامی مجازات های حبس را در حال حاضر مناسب ندانسته و به استناد مواد 46 و 48 ناظر به مواد 40 و 50 قانون مجازات اسلامی اجرای تمام حبس موضوع امحاء ادله جرم و پنج سال و نیم مجازات مشارکت در اخذ رشوه وی را به مدت دو سال به صورت ساده و غیرمراقبتی تعلیق نموده و متهم ردیف دوم آقای م.ع. را به پرداخت سی میلیون ریال جزای نقدی بدل از حبس و پرداخت سه میلیون ریال جزای نقدی معادل وجه ماخوذه به نسبت سهم خود از رشوه و تنزیل یک درجه و متهم سوم م.ج. را به پرداخت سی میلیون ریال جزای نقدی بدل از حبس پرداخت مبلغ سی میلیون ریال جزای نقدی معادل وجه ماخوذه به نسبت سهم خود از رشوه و تنزیل یک درجه محکوم و نیز حکم به محکومیت متهم ردیف چهارم ق.م. (که مشخصات متعددی از وی در پرونده ذکر شده) به پرداخت شصت میلیون ریال جزای نقدی بدل از حبس با احتساب ایام بازداشت قبلی علاوه بر ضبط وجوه رشوه پرداختی به نفع دولت صادر نموده است. پس از ابلاغ دادنامه آقایان م.ع. و م.ج. با اسقاط حق تجدیدنظرخواهی اعتراضی ننموده اند. لیکن آقایان ج. و م. با پرداخت هزینه مربوط و معاون دادستان نسبت به دادنامه صادره درخواست تجدیدنظر نموده که پس از وصول به دیوان عالی کشور به این شعبه ارجاع شده است.

رای شعبه دیوان عالی کشور
اعتراض موثری از سوی آقای ق.م. نسبت به دادنامه صادره که موجب نقض آن را فراهم سازد به عمل نیامده و مردود است. به استناد بند یک ماده 5 قانون تجدیدنظر آرای دادگاه ها ابرام می گردد و تعیین مجازات برای آقای م.ج. به پرداخت سی میلیون ریال جزای نقدی معادل وجه ماخوذه به نسبت سهم خود از رشوه نیز با توجه به مبلغ رشوه به مبلغ سه میلیون ریال اصلاح و به استناد بند دو ماده 5 قانون مرقوم ابرام می گردد. اما اعتراض آقای م.ج. و آقای معاون دادستان نظامی.. . در بخشی که مربوط به محکومیت آقای ج. به تحمل شش سال حبس از باب مشارکت در اخذ رشوه و دو سال حبس از باب امحاء ادله جرم می باشد وارد است. زیرا دادگاه با اعمال تخفیف مبادرت به تعیین مجازات به نحو فوق نموده که لازم بود کمتر از حداقل مجازات مقرر در بند (ب) ماده 118 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح (کمتر از دو سال در ارتشاء) تعیین می نمود و در مورد بزه اخفاء ادله نیز همان گونه که دادگاه در برایت اتهام مسامحه و اهمال در انجام وظیفه اظهارنظر نمود اتهام مزبور در ازای اخذ رشوه صورت گرفته و لازمه اخذ رشوه در این مورد نیز مخفی نمودن ادله جرم بوده که متهم به مجازات ارتشاء محکومیت حاصل نموده است. لهذا با استناد به بند (د) ماده 6 قانون تجدیدنظر آرای دادگاه ها ضمن نقض حکم صادره در موارد اخیر پرونده جهت رسیدگی مجدد به شعبه دیگر همان دادگاه ارجاع می گردد.
شعبه 32 دیوان عالی کشور - رییس و عضو معاون
رضا فرج اللهی - عبدالحمید مرتضوی

قاضی:
رضا فرج اللهی , عبدالحمیدمرتضوی بریجانی

منبع
سامانه ملی آرای قضایی

مواد مرتبط با این رای

ماده 134 ـ در جرایم موجب تعزیر هرگاه جرایم ارتکابی بیش از سه جرم نباشد دادگاه برای هر یک از آن جرایم حداکثر مجازات مقرر را حکم می کند و هرگاه جرایم ارتکابی بیش از سه جرم باشد مجازات هر یک را بیش از حداکثر مجازات مقرر قانونی مشروط به اینکه از حداکثر به اضافه نصف آن تجاوز نکند تعیین می نماید. در هر یک از موارد فوق فقط مجازات اشد قابل اجراء است و اگر مجازات اشد به یکی از علل قانونی تقلیل یابد یا تبدیل یا غیرقابل اجراء شود مجازات اشد بعدی اجراء می گردد. در هر مورد که مجازات فاقد حداقل و حداکثر باشد اگر جرایم ارتکابی بیش از سه جرم نباشد تا یک چهارم و اگر جرایم ارتکابی بیش از سه جرم باشد تا نصف مجازات مقرر قانونی به اصل آن اضافه می گردد. تبصره 1 ـ در صورتیکه از رفتار مجرمانه واحد نتایج مجرمانه متعدد حاصل شود طبق مقررات فوق عمل می شود. تبصره 2 ـ در صورتی که مجموع جرایم ارتکابی در قانون عنوان مجرمانه خاصی داشته باشد مقررات تعدد جرم اعمال نمی شود و مرتکب به مجازات مقرر در قانون محکوم می گردد. تبصره 3 ـ در تعدد جرم در صورت وجود جهات تخفیف دادگاه می تواند مجازات مرتکب را تا میانگین حداقل و حداکثر و چنانچه مجازات فاقد حداقل و حداکثر باشد تا نصف آن تقلیل دهد. تبصره 4 ـ مقررات تعدد جرم در مورد جرایم تعزیری درجه های هفت و هشت اجراء نمی شود. این مجازات ها با هم و نیز با مجازات های تعزیری درجه یک تا شش جمع می گردد.

مشاهده ماده 134 قانون مجازات اسلامی

ماده 554 ـ براساس نظر حکومتی مقام رهبری دیه جنایت بر اقلیت های دینی شناخته شده در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به اندازه دیه مسلمان تعیین می گردد.

مشاهده ماده 554 قانون مجازات اسلامی

ماده 552 ـ شخص متولد از زنا در صورتی که هر دو یا یکی از طرفین زنا مسلمان باشند در احکام دیه مانند مسلمان است.

مشاهده ماده 552 قانون مجازات اسلامی

ماده 40 ـ در جرایم موجب تعزیر درجه شش تا هشت دادگاه می تواند پس از احراز مجرمیت متهم با ملاحظه وضعیت فردی خانوادگی و اجتماعی و سوابق و اوضاع و احوالی که موجب ارتکاب جرم گردیده است در صورت وجود شرایط زیر صدور حکم را به مدت شش ماه تا دو سال به تعویق اندازد: الف ـ وجود جهات تخفیف ب ـ پیشبینی اصلاح مرتکب پ ـ جبران ضرر و زیان یا برقراری ترتیبات جبران ت ـ فقدان سابقه کیفری موثر تبصره ـ محکومیت موثر محکومیتی است که محکوم را به تبع اجرای حکم براساس ماده (25) این قانون از حقوق اجتماعی محروم می کند.

مشاهده ماده 40 قانون مجازات اسلامی

ماده 50 ـ چنانچه محکومی که مجازات او معلق شده است در مدت تعلیق بدون عذر موجه از دستورهای دادگاه تبعیت نکند دادگاه صادرکننده حکم قطعی می تواند به درخواست دادستان یا قاضی اجرای احکام برای بار اول یک تا دو سال به مدت تعلیق اضافه یا قرار تعلیق را لغو نماید. تخلف از دستور دادگاه برای بار دوم موجب الغای قرار تعلیق و اجرای مجازات می شود.

مشاهده ماده 50 قانون مجازات اسلامی

ماده 2 ـ دادگاه نظامی مکلف است در مواردی که مجازات جرمی در این قانون ذکر شده است به استناد این قانون حکم صادر نماید. اعمال تخفیف و تبدیل نیز به موجب همین قانون خواهد بود. تبصره ـ در مواردی که مجازات جرمی در این قانون ذکر نشده باشد چنانچه رسیدگی به آن جرم در صلاحیت دادگاه نظامی باشد دادگاه نظامی طبق قانون مربوط به آن جرم تعیین کیفر می نماید و اعمال تخفیف و تبدیل نیز به موجب همان قانون خواهد بود.

مشاهده ماده 2 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح

ماده 5 ـ در تمام مواردی که حداکثر مجازات حبس در این قانون «بیش از پنج سال» است دادگاه می تواند در صورت وجود جهات مخففه مجازات حبس را تا یک سوم حداقل مجازات قانونی جرم تخفیف و یا به یکی از مجازاتهای ذیل متناسب با مجازات اصلی تبدیل نماید: الف ـ در مورد کارکنان پایور: 1 ـ جزای نقدی از سی میلیون (000‚000‚30) ریال تا یکصد میلیون (000‚000‚100) ریال. 2 ـ محرومیت از ترفیع از دو سال تا چهار سال. 3 ـ تنزیل یک تا دو درجه و یا رتبه. 4 ـ انفصال موقت به مدت یک سال. ب ـ در مورد کارکنان وظیفه: 1 ـ جزای نقدی از ده میلیون (000‚000‚10) ریال تا پنجاه میلیون (000‚000‚50) ریال. 2 ـ اضافه خدمت از شش ماه تا یک سال.

مشاهده ماده 5 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح

ماده 7 ـ در مواردی که در این قانون مجازاتهای دیگری غیر از حبس به عنوان مجازات اصلی پیش بینی شده در صورت وجود جهات مخففه به شرح زیر قابل تبدیل و تخفیف می باشد: الف ـ مجازات اخراج از خدمت یا انفصال دائم از خدمت و یا خدمات دولتی به تنزیل دو درجه و یا رتبه. ب ـ مجازات تنزیل دو درجه یا رتبه به تنزیل یک درجه یا رتبه. ج ـ مجازات تنزیل یک درجه یا رتبه به شش ماه تا دو سال محرومیت از ترفیع. د ـ مجازات جزای نقدی یا انفصال موقت یا محرومیت از ترفیع یا اضافه خدمت تا نصف حداقل مجازات قانونی آن. ه ـ مجازات شلاق تعزیری به یک میلیون (000‚000‚1) ریال تا ده میلیون (000‚000‚10) ریال جزای نقدی.

مشاهده ماده 7 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح

ماده 118 ـ هر نظامی برای انجام یا خودداری از انجام امری که از وظایف او یا یکی دیگر از کارکنان نیروهای مسلح است وجه یا مال یا سند پرداخت وجه یا تسلیم مالی را بلاعوض یا کمتر از قیمت معمول به هر عنوان قبول نماید اگرچه انجام یا خودداری از انجام امر برخلاف قانون نباشد در حکم مرتشی است و به ترتیب ذیل محکوم می شود: الف ـ هرگاه قیمت مال یا وجه ماخوذ تا یک میلیون (000‚000‚1) ریال باشد به حبس از یک تا پنج سال و جزای نقدی معادل وجه یا قیمت مال ماخوذ و تنزیل یک درجه یا رتبه. ب ـ هرگاه قیمت مال یا وجه ماخوذ بیش از یک میلیون (000‚000‚1) ریال تا ده میلیون (000‚000‚10) ریال باشد به حبس از دوتا ده سال و جزای نقدی معادل وجه یا قیمت مال ماخوذ و تنزیل دو درجه یا رتبه. ج ـ هرگاه قیمت مال یا وجه ماخوذ بیش از ده میلیون(000‚000‚10) ریال باشد به حبس از سه تا پانزده سال و جزای نقدی معادل وجه یا قیمت مال ماخوذ و اخراج از نیروهای مسلح.

مشاهده ماده 118 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM