ماحصل مورد این است که آقای ر.س. به وکالت از ح.ج. دادخواستی به طرفیت خانم م.د. تسلیم دادگاه نموده و در آن تقاضای گواهی عدم امکان سازش نموده است که پس از اقدامات معموله رای شماره 248/91 ـ 19/2/91 از شعبه 253 دادگاه خانواده تهران صادر شده است. در این رای به استناد ماده 1133
قانون مدنی گواهی عدم امکان سازش با شرایط مندرج در رای صادر شده است و در خصوص
مهریه تصریح شده که زوجه از طریق اجرای ثبت اقدام نموده است. نسبت به این رای تجدیدنظرخواهی شده است اساس تجدیدنظرخواهی این است که با
طلاق موافق نیست و 250 عدد سکه از 714 عدد سکه مورد
مهریه که در اجرای ثبت اقدام شده بود مسترد شده است و تقاضای
مهریه مزبور را نموده است. زوج در دفاع اظهار داشته زوجه از طریق اجرای ثبت اقدام نموده که موجب توقیف آپارتمان وی شده و نیز ممنوع الخروج شده است و ماهیانه از حقوق وی نیز کسر می شود و نیز در زمان صدور رای مشارالیها تقاضای خود را در خصوص 250 عدد
مهریه مسترد ننموده بود و بعد از صدور رای چنین اقدامی را کرده است و مطابق قانون در این مرحله نمی تواند ادعای جدیدی مطرح کند بلکه باید یا از طریق اجرای ثبت مجددا اقدام و یا به صورت علیحده به محاکم دادگستری دادخواست تسلیم نماید که نهایتا دادنامه مورد فرجامی صادر شده است. زوجه توسط وکیل خود نسبت به این رای به شرح مطالب گذشته فرجام خواهی نموده است و اساس فرجام خواهی وی نسبت به 250 عدد سکه از
مهریه خود (مهریه 714 عدد سکه بهار آزادی است) می باشد و ادعا نموده که باید در زمان اجرای صیغه
طلاق پرداخت نماید. هیات شعبه ـ اوراق پرونده من جمله صفحه اول پرونده دلالت بر این دارد که زوجه جهت مطالبه 714 عدد سکه بهار آزادی موضوع
مهریه خود در 3/9/1388 از طریق اجرای ثبت اقدام نموده است که موجب بازداشت مازاد دوم پلاک ثبتی 68668 فرعی از 88 اصلی شده و نیز زوج ممنوع الخروج شده است که بعد از صدور رای بدوی در تاریخ 17/3/1391 تقاضای مختومه شدن اجراییه نسبت به 250 عدد سکه را نمـوده است و بـا توجه به اظهارات زوجه «فرجام خواه»; در تاریخ 21/1/91 در دادگاه بدوی (صفحه 26 پرونده) اعلام داشته که از طریق اجرای ثبت نسبت به
مهریه خود اقدام نموده است. در واقع
مطالبه مهریه خود را با توجه به اجراییه مزبور ننموده است که بعد از صدور رای با استرداد تقاضا نسبت به 250 عدد سکه در این مرحله تقاضای
مهریه مزبور را نموده است همان طور که وکیل زوج ایراد نموده است ادعای جدید در مرحله تجدیدنظر مسموع نخواهد بود و مورد مذکور نیز از موارد مصرح در ماده 362 قانون آیین دادرسی مدنی نمی باشد بنابراین فرجام خواه و وکیل وی دلیلی که موجب نقض رای شود ارایه نداده است و مستندا به ماده 370 قانون آیین دادرسی مدنی با رد دعوی فرجامی رای فرجام خواسته را ابرام می نماید و پرونده به دادگاه محترم صادر کننده رای قطعی اعاده می شود.
شعبه 8 دیوان عالی کشور ـ مستشار ـ عضو معاون
عباسیان ـ اللهیاری ـ کریمپور نطنزی