درخصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.ش. با وکالت خانم م.م. به طرفیت خانم ل.خ. با وکالت خانم م.س. نسبت به دادنامه شماره 1449 مورخ 29/9/91 صادره از شعبه 264 دادگاه عمومی تهران که به موجب آن تجدیدنظر خواه به انجام تعهد مبنی بر پرداخت 500 سکه بهار آزادی و مبلغ سی میلیون تومان در حق تجدیدنظر خوانده ملزم و محکوم شده است. با توجه به مندرجات پرونده و لوایح طرفین و اسناد و مدارک ابرازی که اصول آن در جلسه دادگاه ملاحظه گردید و توضیحات و اظهارات اصحاب دعوا در جلسه مورخ 1/5/92 تجدیدنظرخواهی وارد و موجه نبوده و رای دادگاه نتیجتا مطابق قانون و دلایل موجود در پرونده صادر شده است. زیرا حسب عقدنامه ابرازی تجدیدنظرخواه تجدیدنظر خوانده را به مدت یک سال به عقد
ازدواج موقت خود درآورده با صداق 14 سکه بهار آزادی و در صفحه پنج عقدنامه در ستون شرط ضمن عقد به عنوان شرط ضمن عقد نکاح موقت که عقد لازم است زوج متعهد گردیده که پس از رفع موانع نسبت به اجرای صیغه عقد دایم با
مهریه 500 سکه بهار آزادی و ملکی به ارزش سی میلیون تومان اقدام نماید و در برگ جداگانه در همان تاریخ (23/8/84) متعهد شده در صورتی که از ازدواج دایم با تجدیدنظرخوانده امتناع نماید پانصد سکه بهار آزادی و سی میلیون تومان را بپردازد و تاکنون وی از ازدواج دایم با تجدیدنظر خوانده خودداری نموده و چندین مرتبه به شرحی که در صورت جلسه دادگاه و اسناد و ابرازی منعکس است
ازدواج موقت را تجدید کرده است. تجدیدنظرخواه مفاد اسناد ابرازی را قبول دارد و به وجود شرط ضمن عقد مذکور و تعهد مزبور اذعان نموده است. النهایه وکیل وی ادعا کرده که منظور از
مهریه مندرج در تعهدنامه مورخ 23/8/84 همان 14 سکه بهار آزادی مندرج در عقدنامه
ازدواج موقت است نه پانصد سکه بهار آزادی مندرج در شرط ضمن عقد و این ادعا باطل است. زیرا 14 سکه بهار آزادی صداق تعیین شده حق مسلم زوجه است و نیاز به تعهد جداگانه ندارد و با توجه به سیاق نوشته مذکور کاملا واضح و روشن است که تجدیدنظرخواه متعهد شده در صورت امتناع از عمل به شرط ضمن عقد پانصد سکه به اضافه سی میلیون تومان را که متعهد شده به عنوان
مهریه ازدواج دایم قرار دهد به زوجه بپردازد و ادعای دیگر وکیل تجدیدنظر خواه به اینکه برای انجام شرط ضمن عقد مزبور مدت تعیین نشده است و موکل او تاکنون نتوانسته است موانع ازدواج دایم را برطرف کند. بنابراین شرط محقق نشده و تخلف از شرط مزبور محرز نیست تا وی ملزم به انجام تعهد باشد نیز ادعای بی وجه و باطل است. زیرا تعهد زوج در شرط ضمن عقد به اینکه بعد از رفع موانع با
مهریه مزبور اقدام به ازدواج دایم نماید منصرف به همان مدت یک سال اول است که موقتا به مدت یک سال زوجه را به عقد خود در آورده است تا در این مدت موانع ازدواج دایم را رفع و زمینه آن را فراهم نماید. لذا تعهد تجدیدنظرخواه به پرداخت پانصد سکه به اضافه سی میلیون تومان وجه نقد تعهد ابتدایی نبوده و به صورت شرط ضمن عقد صورت گرفته و عقد نکاح موقت بر مبنای تعهد مزبور جاری شده است. بنابراین تجدیدنظرخواهی با هیچ یک از جهات مندرج در ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد. به همین سبب دادنامه تجدیدنظرخواسته از حیث نتیجه مطابق قانون صادر شده است و با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی نتیجتا تایید می گردد. این رای قطعی است.
رییس شعبه 30 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
بیگدلی ـ عظیمی