رای قضایی شماره 9109970908800837

رای قضایی شماره 9109970908800837

مجموعه کامل آرای قوه قضاییه

رای قضایی شماره 9109970908800837


شماره دادنامه قطعی:
9109970908800837

تاریخ دادنامه قطعی:
1391/11/30

گروه رای:
کیفری

نوع مرجع:
شعبه دیوان عالی کشور

عنوان رای:
محاسبه میزان حضور در تبعید در تبدیل تبعید به حبس

پیام رای:
چنانچه محکوم به تبعید از محل تبعید فرار کند دادگاه در مقام تبدیل تبعید به حبس باید مدت حضور محکوم در تبعید را لحاظ نماید.

رای خلاصه جریان پرونده
شعبه 102 دادگاه جزایی سنگر طی دادنامه شماره 00536 -28/4/88 آقای س.ر. را به اتهام مشارکت در سرقت مقرون به آزار به پنج سال حبس و 74 ضربه شلاق و رد اموال مسروقه و پنج سال اقامت اجباری در شهرستان گرمی محکوم نموده است. شعبه 11 دادگاه تجدیدنظر استان به موجب دادنامه شماره 02713-1/11/88 رای صادره را با انجام اصلاح در رد مال تایید نموده است. متهم تقاضای اعمال ماده 277 قانون آیین دادرسی کیفری را به دلیل جلب رضایت شاکی نموده است که دادگاه برابر دادنامه شماره 890311 مورخه 24/2/89 میزان مجازات هر یک از حبس و تبعید را در مورد نامبرده از پنج سال هرکدام به یک سال حبس و تبعید تقلیل داده است. متعاقبا شعبه 102 دادگاه جزایی سنگر طی دادنامه شماره 00657-26/5/90 با توجه به اینکه متهم مرتکب فرار از محل تبعید گردیده به تجویز ماده 20 قانون مجازات اسلامی مجازات مقرر یک سال تبعید را به تحمل یک سال حبس تعزیری تبدیل نموده است. اینک محکوم علیه موصوف به شرح لایحه تقدیمی و ضمایم با وکالت آقای م.ف. از ریاست محترم دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی نموده است متقاضی در لایحه خود اجمالا عنوان کرده برابر نظریه مشورتی شماره 5288/7 مورخ 6/8/78 هیچ دادگاهی حق ندارد مجازات تبعید را تبدیل به حبس نماید. اما دادگاه برخلاف نظریه مشورتی شماره 733/7 -11/2/84 و نظریه مشورتی 4434/7 مورخ 5/7/87 که اشعار می دارد در صورتی که پرونده در دادگاه تجدیدنظر مطرح و منتهی به صدور حکم شده باشد تبدیل مجازات اقامت اجباری به جزای نقدی یا حبس موضوع ماده 20 قانون مجازات اسلامی از اختیارات دادگاه تجدیدنظر است و دادگاه تالی نمی تواند حکم دادگاه عالی یا حکمی را که مورد تایید دادگاه عالی واقع شده است را تغییر دهد اقدام به تغییر مجازات تتمیمی به تعزیری نموده است.. . موضوع جهت رسیدگی به این شعبه (6) ارجاع شده است.

رای شعبه دیوان عالی کشور
با توجه به محتویات پرونده درخواست اعاده دادرسی آقای س.ر. فرزند ه. با وکالت آقای م.ف. از جهت آن که مدت اقامت اجباری نامبرده در شهرستان گرمی در زمان صدور حکم تبدیل اقامت به یک سال حبس تعزیری لحاظ نشده موجه و مشمول مقررات بند 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی کیفری است. لذا با قبول درخواست رسیدگی مجدد به استناد ماده 274 قانون مذکور به شعبه هم عرض ارجاع می گردد.
رییس شعبه 6 دیوان عالی کشور ـ مستشار
عروجی ـ احمدی

قاضی:
احمدی , رحمت الله عروجی

منبع
سامانه ملی آرای قضایی

مواد مرتبط با این رای

ماده 20 ـ در صورتی که شخص حقوقی براساس ماده (143) این قانون مسوول شناخته شود با توجه به شدت جرم ارتکابی و نتایج زیان بار آن به یک تا دو مورد از موارد زیر محکوم می شود این امر مانع از مجازات شخص حقیقی نیست: الف ـ انحلال شخص حقوقی ب ـ مصادره کل اموال پ ـ ممنوعیت از یک یا چند فعالیت شغلی یا اجتماعی به طور دائم یا حداکثر برای مدت پنج سال ت ـ ممنوعیت از دعوت عمومی برای افزایش سرمایه به طور دائم یا حداکثر برای مدت پنج سال ث ـ ممنوعیت از اصدار برخی از اسناد تجاری حداکثر برای مدت پنج سال ج ـ جزای نقدی چ ـ انتشار حکم محکومیت به وسیله رسانه ها تبصره ـ مجازات موضوع این ماده در مورد اشخاص حقوقی دولتی و یا عمومی غیر دولتی در مواردی که اعمال حاکمیت می کنند اعمال نمی شود.

مشاهده ماده 20 قانون مجازات اسلامی

ماده 277 ـ در صورت نقض قرار موقوفی تعقیب بازپرس مطابق مقررات و صرف نظر از جهتی که علت نقض قرار موقوفی تعقیب است به پرونده رسیدگی و با انجام تحقیقات لازم تصمیم مقتضی اتخاذ می کند.

مشاهده ماده 277 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده 272 ـ در صورت اختلاف دادستان و بازپرس در صلاحیت نوع جرم یا مصادیق قانونی آن حل اختلاف با دادگاه کیفری دویی است که دادسرا در معیت آن انجام وظیفه می کند.

مشاهده ماده 272 قانون آیین دادرسی کیفری

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM