نظریه مشورتی شماره 1271/95/7

نظریه مشورتی شماره 1271/95/7

مجموعه کامل نظریات مشورتی

نظریه مشورتی شماره 1271/95/7


شماره نظریه:
1271/95/7

شماره پرونده:
59-9/41-893

تاریخ نظریه:
1395/05/31

استعلام
آیا چنانچه مرد تبعه خارجی با زن ایرانی ازدواج غیر دائم موقت نماید مشمول مجازات ماده 17 قانون راجع به ازدواج نسبت به ازدواجهای قبل از سال 91 یا ماده 51 قانون حمایت خانواده مصوب 91 نسبت به ازدواجهای بعد از سال 91 می شود یا خیر؟ چنانچه پاسخ مثبت باشد فرقی بین ازدواج موقت 80 ساله و نیم ساعته نمی باشد؟ چنانچه فرقی نباشد به نظر نمی رسد که طبق روال موجود وزارت کشور برای نیم ساعت عقد موقت مجوز صادر نماید آنگاه تکلیف چیست؟ چنانچه تبعه خارجی در هفته 10 بار عقد موقت نماید آیا وزارت کشور در یک هفته 10 بار مجوز صادر کند؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
با توجه به اطلاق کلمه «ازدواج» در ماده 1060 قانون مدنی مصوب 1307 و اصلاحات و الحاقات بعدی و ماده 51 قانون حمایت خانواده مصوب 1/12/1391 و نیز ماده 17 قانون منسوخه راجع به ازدواج مصوب 23/5/1310 و اصلاحات بعدی که شامل ازدواج دائم و موقت می گردد ازدواج زن ایرانی با تبعه خارجی اعم از اینکه دائم یا موقت باشد موکول به اجازه مخصوص از طرف دولت می باشد و در صورت ازدواج موقت نیز مدت آن تاثیری در لزوم اخذ مجوز ندارد و آمره بودن قوانین ناظر به احوال شخصیه و لزوم رعایت نظم عمومی نیز موید این نظر است. بنابراین با توجه به ماده 51 قانون حمایت خانواده مصوب 1/12/1391 عمل تبعه خارجه که بدون اخذ اجازه مذکور با زن ایرانی ازدواج کند جرم محسوب و مستوجب مجازات مقرر در قانون خواهد بود؛ بدیهی است که در خصوص جرایم ارتکابی قبل از لازم الاجرا شدن قانون حمایت خانواده مصوب 1391 با رعایت مقررات ماده 10 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 اقدام خواهد شد.

منبع
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مواد مرتبط با این نظریه مشورتی

ماده 51 ـ هر فرد خارجی که بدون اخذ اجازه مذکور در ماده (1060) قانون مدنی و یا بر خلاف سایر مقررات قانونی با زن ایرانی ازدواج کند به حبس تعزیری درجه پنج محکوم می شود.

مشاهده ماده 51 قانون حمایت از خانواده

ماده 1060 - ازدواج زن ایرانی با تبعه ی خارجه در مواردی هم که مانع قانونی ندارد موکول به اجازه ی مخصوص از طرف دولت است.

مشاهده ماده 1060 قانون مدنی

ماده 10 ـ در مقررات و نظامات دولتی مجازات و اقدام تامینی و تربیتی باید به موجب قانونی باشد که قبل از وقوع جرم مقرر شده است و مرتکب هیچ رفتاری اعم از فعل یا ترک فعل را نمیتوان به موجب قانون موخر به مجازات یا اقدامات تامینی و تربیتی محکوم کرد لکن چنانچه پس از وقوع جرم قانونی مبنی بر تخفیف یا عدم اجرای مجازات یا اقدام تامینی و تربیتی یا از جهاتی مساعدتر به حال مرتکب وضع شود نسبت به جرایم سابق بر وضع آن قانون تا صدور حکم قطعی موثر است. هرگاه به موجب قانون سابق حکم قطعی لازم الاجراء صادرشده باشد به ترتیب زیر عمل می شود: الف ـ اگر رفتاری که در گذشته جرم بوده است به موجب قانون لاحق جرم شناخته نشود حکم قطعی اجراء نمی شود و اگر در جریان اجراء باشد اجرای آن موقوف می شود. در این موارد و همچنین در موردی که حکم قبلا اجراء شده است هیچ گونه اثر کیفری بر آن مترتب نیست. ب ـ اگر مجازات جرمی به موجب قانون لاحق تخفیف یابد قاضی اجرای احکام موظف است قبل از شروع به اجراء یا در حین اجراء از دادگاه صادرکننده حکم قطعی اصلاح آن را طبق قانون جدید تقاضا کند. محکوم نیز می تواند از دادگاه صادرکننده حکم تخفیف مجازات را تقاضا نماید. دادگاه صادرکننده حکم با لحاظ قانون لاحق مجازات قبلی را تخفیف میدهد. مقررات این بند در مورد اقدام تامینی و تربیتی که در مورد اطفال بزهکار اجراء می شود نیز جاری است. در این صورت ولی یا سرپرست وی نیز می تواند تخفیف اقدام تامینی و تربیتی را تقاضا نماید. تبصره ـ مقررات فوق در مورد قوانینی که برای مدت معین و یا موارد خاص وضع شده است مگر به تصریح قانون لاحق اعمال نمی شود.

مشاهده ماده 10 قانون مجازات اسلامی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM