1- با توجه به ا
طلاق ماده 130 و ذیل ماده 134
قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 امکان ورود ثالث در دعوایی که سابقا ثالث دیگری در آن وارد شده است وجود دارد و طبیعتا وارد ثالث قبلی هم طرف این دعوا بوده است. 2- وفق بخش اخیر ماده 130 قانون موصوف وارد ثالث باید در دادخواست منظور خود را صریحا و به نحو واضح اعلان نماید؛ در غیر این صورت نظر به این که مطابق ماده 134 قانون مذکور ترتیبات دادرسی در مورد ورود ثالث در هر مرحله برابر مقررات عمومی راجع به آن مرحله است و در فرض سوال حسب مورد چنانچه موضوع مشمول بند 3 ماده 51 قانون یادشده باشد برابر ماده 54 و چنانچه نیاز به اخذ توضیح باشد وفق ماده 95 این قانون عمل می شود و در هر حال صدور قرار عدم استماع دعوا منتفی است. 3- مستفاد از ماده 130 قانون یادشده دعوای ورود ثالث در زمانی قابل طرح است که دادرسی در خصوص دعوای اصلی در جریان باشد؛ بنابراین در فرض سوال که بعد از صدور رای غیابی و عدم واخواهی یا بعد از صدور حکم حضوری و عدم تجدید نظرخواهی دادخواست وارد ثالث تقدیم شده است از آن جا که دادرسی در خصوص دعوای اصلی در جریان نیست دعوای ورود ثالث قابل استماع نیست و دادگاه قرار عدم استماع دعوای ورود ثالث را صادر می کند.