نظریه مشورتی شماره 7/99/1826

نظریه مشورتی شماره 7/99/1826

مجموعه کامل نظریات مشورتی

نظریه مشورتی شماره 7/99/1826


شماره نظریه:
7/99/1826

شماره پرونده:
99-87-1826 ح

تاریخ نظریه:
1399/11/29

استعلام
به استحضار می رساند گاهی در اجرای ماده 4 قانون افراز و فروش املاک مشاع مصوب 1356 و ماده 6 آیین نامه اجرایی قانون مذکور مصوب 1358/2/20 هیات وزیران مراجع رسیدگی کننده دستور فروش و بعضا حکم فروش صادر می کنند. از ماده 9 آیین نامه اجرایی این قانون که مقرر می دارد: «در صورت صدور حکم قطعی بر غیر قابل تقسیم بودن ملک دادگاه شهرستان بر حسب درخواست یک یا چند نفر از شرکا دستور فروش آن را به دایره اجرای دادگاه خواهد داد» چنین مستفاد است که این آیین نامه لازمه صدور دستور را صدور حکم قطعی بر غیر قابل تقسیم بودن ملک دانسته است و این حکم نیز از سوی مراجع قضایی صادر می شود. از آن جا که برخی محاکم دادگستری دستور فروش و عده ای دیگر حکم بر فروش چنین املاکی صادر می کنند و با توجه به آثار و احکام متفاوت مترتب بر هر یک از این ها خواهشمند است در خصوص نوع تصمیم دادگاه اعلام نظر فرمایید.

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
درخواست فروش ملک مشاع به لحاظ غیر قابل افراز بودن آن دعوی محسوب نمی شود و دادگاه وفق مقررات قانون افراز و فروش املاک مشاع مصوب 1357 و آیین نامه اجرایی آن مصوب 20/2/1358 هیات وزیران در وقت فوق العاده دستور فروش صادر می کند و دستور فروش نه حکم است و نه قرار و صدور آن مستلزم رسیدگی قضایی نیست؛ زیرا فاقد جنبه ترافعی است

منبع
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مواد مرتبط با این نظریه مشورتی

ماده 4 ـ ملکی که به موجب تصمیم قطعی غیر قابل افراز تشخیص شود با تقاضای هر یک از شرکاء به دستور دادگاه شهرستان فروخته می شود.

مشاهده ماده 4 قانون افراز و فروش املاک مشاع

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM